Psikoloji İstanbul Danışmanlık Eğitim ve Araştırma Merkezi

Gottman Çift Terapisi Eğitimlerimiz Yeniden Başlıyor...

2012-01-09T09:56:00.001+02:00

35 yıllık araştırma sonuçlarına dayanan "Gottman Çift Terapisi" eğitimi Psikoloji İstanbul öncülüğünde Türkiye uzmanları ile buluşuyor. Eğitim sonunda katılımcılara uluslarası geçerliliği olan "Çift Terapisi sertifikası" verilecek.

35 yıllık araştırma sonuçlarına dayanan "Gottman Çift Terapisi" eğitimi Psikoloji İstanbul öncülüğünde Türkiye uzmanları ile buluşuyor. Katılımcılara uluslarası geçerliliği olan "Çift Terapisi sertifikası" verilecek.

Sertifika Örneği

Gottman Enstitüsü , çiftlerin sağlıklı, keyifli ve doyurucu ilişkiler yaşamaları konusunda , gerek alanda çalışan uzmanlara gerekse çiftlere yönelik olarak verdiği eğitimler ve danışmanlık hizmetleri ile çift terapisi alanının dünya çapında öncülüğünü yapan bir kurumdur. Enstitü, ruh sağlığı uzmanlarına yönelik olarak, dört seviyeden oluşan Gottman Çift Terapisi eğitimi geliştirmiştir.

Eğitimle ilgili "Psikoloji İstanbul"un web sitesinde yayaımlanan yazılı açıklamada şu ayrıntılara yer verildi.

Değerli meslektaşımız,

John ve Julie Gottman tarafından geliştirilen Gottman Çift Terapisi yöntemi, dünyada çift terapileri denince ilk akla gelen ve etkinliği kanıtlanmıs olan en önemli yöntemdir.

35 yılı aşkın süredir devam eden araştırma sonuçlarına dayanan bu önemli yöntem, Psikoloji İstanbul sayesinde, Türkiye uzmanları ile buluşuyor. Siz de bu yöntemi öğrenmek ve uluslarası geçerliliği olan bir Çift Terapisi sertifikası edinmek istiyorsanız,bu fırsatı kaçırmayın.

Gottman Cift Terapisi eğitimlerinin sonunda katilimcilar, American Psychological Association (APA), International Family Therapy Association (IFTA), National Board for Certified Counselors (NBCC) ve National Association of Social Workers (NASW) tarafindan onaylanmis olan, Gottman Couples Therapy Level I sertifikası edinecektir.

Gottman Çift Terapisi 1. Düzey Eğitimi

Eğitim tarihleri:
İstanbul: 14 -15 Ocak 2012 (Elite World Hotel, Taksim)
İzmir: 21-22 Ocak 2012 (Vera Palas, Alsancak)
Ankara: 28-29 Ocak (Gordion Otel, Kavaklıdere)
Eğitim ücreti: 575 TL + KDV
Eğitim Süresi: 18 saat, 2 gün
Eğitimle ilgili diğer ayrıntılar için: www.gottmanciftterapisi.com

İletişim ve Kayıt: 0212 233 28 38
Email: gottman@psikolojistanbul.com

Gottman Çift Terapisi Yöntemi

Dr. Julie ve Dr. John Gottman

Prof. John Gotman'ın, 1970 yılında başlayan ve bugüne kadar yürüttüğü bilimsel araştırmalar, ilişkiler ve evlilikle ile ilgili pek çok bilgi sahibi olmamızı sağlamıştır. Bu araştırmalar, dünyada çiftlerle yapılan ilk ve en kapsamlı araştırmalar olma özelliği taşımaktadır. Çift terapisinin ünlü duayenleri Dr. John ve Julie Gottman'ın halen dünyanın çeşitli yerlerinde devam eden araştırmalara dayanarak geliştirdiği Gottman Çift Terapisi Yöntemi, çiftler ve ilişkiler konusunda dünyada etkinliği ve geçerliliği kanıtlanmış en kapsamlı terapi yöntemi olma özelliği taşımaktadır.

Gottman Enstitüsü , çiftlerin sağlıklı, keyifli ve doyurucu ilişkiler yaşamaları konusunda , gerek alanda çalışan uzmanlara gerekse çiftlere yönelik olarak verdiği eğitimler ve danışmanlık hizmetleri ile çift terapisi alanının dünya çapında öncülüğünü yapan bir kurumdur. Enstitü, ruh sağlığı uzmanlarına yönelik olarak, dört seviyeden oluşan Gottman Çift Terapisi eğitimi geliştirmiştir. Gottman Çift Terapisi yöntemi, Dr. John Gottman'ın 35 yıldır 3000'i aşkın çiftle yapmış olduğu, mutlu evliliklerdeki iletişim paternleri, yakınlık/arkadaşlık temeli ve çatışma yönetimi dinamiklerini çözümleyen araştırma sonuçlarından yola çıkılarak geliştirilmiştir. Gottman Institute çift alanındaki araştırmalarına halen devam etmektedir. Ayrıntılı bilgi için: www.gottman.com

Yukarıdaki haber www.aktuelpsikoloji.com sitesinden alınmıştır.

Oyuncakların Dili

2011-12-11T23:26:00.000+02:00

Deneyimsel Oyun Terapisi

Bebekler oyun oynar. Çocuklar oyun oynar. Gençler oyun oynar. Yetişkinler oyun oynar ve yaşlılar oyun oynar. İnsan, yakınında oyun oynayabileceği birini bulursa onunla oynar. Çevresinde kimse yoksa kendi başına oynayacağı bir oyun bulur. Kimi zaman nasıl oynanacağını bildiği bir oyun oynar. Kimi zaman ise oyunun kurallarını o anda uydurur ve oynamaya başlar. Can sıkıntısını geçirmek, bir şeyler öğrenmek, birileriyle ilişki kurmak, tatsız bir düşünceden kurtulmak veya sadece zamanı öldürmek oyun oynamanın nedeni olabilir. İnsanın oyuna olan ilgisi her zaman aktif bir rol alma gereği taşımaz. Bazen başkalarının oynadığı oyunlara izleyici olarak eşlik eder. Televizyon dizilerinde ya da filmlerde “…mış gibi” yapan insanların oluşturduğu hayal dünyasına ortak olur. Tiyatro oyunları ya da dans gösterilerini takip eder. 22 insanın bir topun peşinde koştuğu bir futbol maçını tribünde veya televizyon karşısında izler.

Oyun, tüm insanları çevresinde toplamasına karşı çocukların hayatındaki yeri çok daha önemlidir. Oyun, çocukların ve özellikle bebeklerin henüz yabancısı oldukları çevreye uyum göstermeleri için kusursuz bir araçtır. Bilişsel, duygusal ve fiziksel gelişim üzerinde olumlu etkisi vardır. Ayrıca toplumsal ilişkilerin anlaşılması ve olumlu davranışların kazanılmasında oyunun yeri önemlidir.

Çocuklar oyun oynarken, çevresinde gördüğü neredeyse her tür nesneyi bir şekilde oyuna dahil edebilir. Bir sandalye, uzay gemisine dönüşebilir ya da bir karton kutu kocaman bir ev olarak hayal edilebilir. Bir çocuğun oyun oynaması için kendi hayal gücü dışında aslında hiçbir şeye ihtiyacı yoktur. Ancak yine de çocukların oyun dünyasını zenginleştirmek amacıyla pek çok farklı oyuncak üretilir ve bu oyuncaklar sadece oyun zenginliğini artırmaz. Aynı zamanda çocukların bir iletişim aracı olarak da kullandıkları oyunun alfabesini oluşturur.

Deneyimsel Oyun Terapisi, oyunu ve oyuncaklar yoluyla kendini ifade eden çocuklarla aynı dili kullanarak, iyileştirici etkisini ortaya koymayı amaçlar. Güvenli bir ortamda çocuk koşulsuz olarak kabul görür. Bunun yanı sıra her seansın sonunda, var olan durumu paylaşmak ve çocukların oyunlarında kendilerini nasıl ifade ettiklerini anlatmak amacıyla ebeveynlerle de görüşülür.

Oyuncaklar ne anlatır…

Deneyimsel Oyun Terapisi’nin yaratıcıları olan Carol ve Byron Norton, yıllar süren çalışmaları sonunda her oyuncağın çocuklar için farklı anlamlar taşıdığını tespit etmişlerdir. Çocukların çalışma sırasında yaptıkları oyuncak seçimi ve bu oyuncaklarla oynama şekli yaşadıkları sorunun ortaya çıkmasında ve çözülmesinde son derece önemlidir.

Örneğin; bir çocuk tabanca, tüfek gibi oyuncakları kullanıyorsa öfkesini ifade etmeye çalışıyor olabilir. Oyuncakları kullanarak kale, şato gibi korunaklı alanlar oluşturmaya çalışan bir çocuk yüksek ihtimalle kendini güvende hissetmiyordur ve güvenli bir alana ihtiyaç duyuyordur. Arabalarla oynayan bir çocuk, tehlikeli bir yerden uzaklaşmaya çalışıyor ya da maceracı ruhunu ortaya koyuyor olabilir. Battaniyeye sarılan ya da biberon, emzik gibi şeylerle oyun kurmaya çalışan bir çocuk bebeklik çağındaki bazı sorunları anlatmaya çalışıyor olabilir. Evcil hayvan oyuncakları genellikle aile, ilişki, korunma gibi anlamlar taşırken, vahşi hayvan oyuncakları güç, saldırganlık, hayatta kalma gibi anlamlar taşır. Çocukların oyun sırasında yarattığı alanlar da içinde bulundukları durumla ilgili ipucu verir. Orman, mağara gibi alanlar saklanma, kaçma isteği, sır, macera arayışı, ırmak ve denizler, yolculuk, uzaklaşma, güç, hastaneler, hastalık, ölüm, ayrılma korkusu ya da iyileşme isteği gibi anlamlar taşıyor olabilir.

Burada özellikle dikkat edilmesi gereken şey hiçbir oyuncağın kesin bir anlamının olmamasıdır. Çocuğun nasıl bir ruh haliyle oyun oynadığı oyuncakların ve kurulan oyunun anlamını değiştirir. Oyuncak ayısını bir köşeye bırakan çocuk yeterince ilgi görmediğini anlatırken, aynı oyuncağa sarıldığında ihtiyacını duyduğu sevgi ve şefkati bulduğunu anlatıyor olabilir. Bu nedenle bir çocuğun oyununa dahil olunduğunda onun nasıl bir dönemde olduğunu akıldan çıkarmamak gerekir.

Oyun Terapisti / Psikolog

Tolga Erdoğan

Mutlu İlişkilerin Formülü Çözüldü

2011-11-29T11:33:00.000+02:00

Julie ve John Gottman

"Kendinizi rahatlatın, partnerinizden gelen etkiyi kabul edin, çözülebilir sorunları çözün, devam eden sorunlar hakkında konuşun."

Psikoloji İstanbul Danışmanlık ve Gottman İlişki Enstitüsünce, İstanbul Teknik Üniversitesi Gümüşsuyu Kampüsünde düzenlenen "Mutlu İlişkilerin Formülü" konferansında konuşan John Gottman, ilişkileri yoluna koymanın aslında şaşırtıcı bir şekilde kolay olduğunu söyledi.

Mutlu ilişkileri sürdürmeyi başaran çiftlerin, günlük hayatlarında birbirleri hakkındaki olumsuz duygu ve düşüncelerinin olumlu olanları etkilemesine izin vermeyen çiftler olduğunu vurgulayan Gottman, şöyle devam etti: "Bu çiftler, birbirlerinin umut ve isteklerini destekleyen, birlikteliklerini ortak bir amaç üzerine inşa eden çiftlerdir. Güçlü bir ilişki evi kurmanın yolu, çiftler arasındaki iletişim frekansının uyumluluk göstermesinden geçer. İlişkinizi yoluna koymak için partnerinizle aranızdaki dostluğu güçlendirin. Sevgi haritaları oluşturarak eşiniz hakkında bilgi sahibi olun. Şefkat ve beğeniyi paylaşın ve bunu partnerinize gösterin. Stresi bir kenara bırakıp hayatınızı eşinize yönelik devam ettirin."

Enstitünün eğitmenlerinden, John Gottman'ın eşi Dr. Julie Schwartz Gottman ise Türkiye'deki evliliklerin ABD'dekilere benzediğini, iki ülkede de ilişki sorunlarının aynı sebeplerden ortaya çıktığını söyledi.

İlişkilerin bitme sebeplerinin başında aldatılma ve aile içi şiddetin geldiğine dikkati çeken Julie Schwartz Gottman, "İlişkimizde aldatmış veya aldatılmışsak, bunun sebeplerini araştırmalıyız. İlişkinin bitmemesi için eşimizle bu sorunların nedenlerini konuşmalı, çözüm için gerekli önlemi almalıyız. ABD'de aileler üzerinde yaptığımız çalışmalara göre, yüzde 60 oranında erkek, yüzde 40 oranında kadın aldatıyor. Erkeklerin aldatma sebepleri cinsel ilişki tatminsizliği değildir. Erkeklerin ilişkide aldatma nedeni, partneriyle arkadaşlık kuramamasından, paylaşımda bulunamamasından kaynaklanmaktadır" diye konuştu.

ABD'de 35 yıldır 3 bin çift üzerinde çalışmalar yaptıklarını, çiftlerin ayrılma sebeplerinin genellikle aynı sorunlardan kaynaklandığını vurgulayan Julie Schwartz Gottman, çiftlerin birbirlerinden uzaklaşmaları yerine birbirlerine yaklaşmalarını, birbirlerinin dünyalarını tanımalarını önerdi.

Julie Schwartz Gottman, "Kendinizi rahatlatın, partnerinizden gelen etkiyi kabul edin, çözülebilir sorunları çözün, devam eden sorunlar hakkında konuşun" dedi.

Kaynak : www.milliyet.com.tr

"Benimle Oynar Mısın..."

2011-10-25T13:55:00.000+03:00

Benimle Oynar Mısın!

Prof. Dr. Byron ve Carol Norton'dan Deneyimsel Oyun Terapisi ve "Benimle Oynar mısın?"

Psikoloji İstanbul ve Doğa Koleji işbirliği ile

“Benimle Oynar Mısın?” ve Deneyimsel Oyun Terapisi eğitimlerini, 17-25 Ekim arasında Ataşehir Doğa Koleji’nde gerçekleştirdik...

Çoğu anne babanın karşı karşıya kaldığında ne yapacağını bilemediği sorunların çözümü Profesör Doktor Byron ve Carol Norton için bir oyun kadar basit. Çocukların duygusal dünyasına açılan kapının sihirli anahtarını elinde tutan, deneyimsel oyun terapisinden yaratıcıları Psikoloji İstanbul ve Doğa Koleji’nin davetlisi olarak Türkiye’ye geldi. Boşanma sonrası adaptasyon, uyku, yeme ve tuvalet problemleri, öfke saldırganlık sorunları, korkular… Norton çifti tüm bu sorunların çözümü için oynanacak oyunlarını 24 Ekim’de ailelere anlattı.

Oyun çocuğun asıl işidir
Eğitimin adı “Benimle Oynar Mısın?” oyunlar birebir çocukların iç dünyasının yansımasıdır, çocuklar her zaman duyduğumuzdan daha fazlasını anlatır’ diyen Prof. Dr. Byron Norton bu anlatılanları duymanızı, anlamanızı, görmenizi sağladı. 2-11 yaş arasındaki çocuklarla oyun oynuyorlar. Norton’lar geçen 40 yılda okula adaptasyon, korkular, boşanma süreci, yatağını ıslatma, içe kapanıklık gibi pek çok çocuğun yaşayabileceği sorunlar dışında cinsel taciz, ölüme şahit olma ve depremin de aralarında bulunduğu, çok ağır travmalarla karşı karşıya olan yüzlerce çocuğa oyun terapisiyle yardım etmeyi başardılar. Norton çifti 17-25 Ekim arasında ailelere oyun yoluyla çocuklarla iletişim, uzmanlara oyun terapisi eğitimi verdiler.

Psikolog Nilüfer Devecigil:
"Eğlenerek öğreniyorlar"
Psikoloji İstanbul’da oyun terapisi danışmanlığı yapıyorum. Dört günlük oyun terapisi organizasyonunda yer aldım. Norton çiftiyle uzun yıllar birlikte çalıştım. Oyun Terapisi belli bir travması olmuş çocuklar için geliştirilmiş bir model. Oyunun dilini bilenlerin bu konuda yardımcı olması üzerine kurulmuş bir eğitim. Ama travmadan önce de oyun çocuğun hayatında önemli rol oynuyor. Eğlenerek öğreniyor. Tıpkı Doğa Koleji’nin eğitim modeli gibi. Bu manada bu eğitimin Doğa Koleji’nde olması çok anlamlı oldu. Türkiye’de ise çok yeni oyun terapisi. Şunu biliyoruz ki deneyimsel oyun terapisi çocuktan travmayı atabilecek en iyi yöntem.

Prof. Dr. Carol Norton:
"Her şeyin başı sevgi"
Çocuklar oyunla hayatı öğreniyorlar. Yaşadıkları travmaları da oyunla çözebiliyoruz. Oyuna ve oyuncağa olan yaklaşımı çocuğun içini yansıtıyor. Aslında çocuğun aynası gibidir oyun. Eğer onlara eğlenceli geliyorsa farkında olmadan öğreniyor. Bebekler ve çocuklar yetişkinlere oranla çok daha fazla nöronlara sahipler. Bu kadar küçükken çok daha fazla ve hızlı öğreniyorlar. Bu yetenek kullanılmadığı zaman da yok oluyor. Bizler oluşmuş nöronları kullanırken onlar için her şey yepyeni. Hayatlarının en fazla alabilecekleri dönemleri çocukluk zamanları. Deneyimsel oyun terapisi almış çocukların büyüdüklerinde kendi çocuklarına karşı çok olumlu yaklaşımlar gösterdiklerini gördüm. Bizler terapist olarak çocukları oyunla anlamaya çalışıyoruz. 2 yaştan itibaren çocuklar bir objeyi alıp ona kişilik veriyorlar. O andan itibaren hayatlarında ne gibi sorunları varsa bunu dışa vurabiliyorlar. Ebeveynlerin çocukların doğru eğitimi için oyuncak seçimini yapabilmeleri gerekir. Önemli olan çocukların hikayelerini anlatabilecekleri türden oyuncaklarının olmasıdır. Şimdiki oyuncaklar çocukların yaratıcılıklarını pek ortaya koymuyor. Aslında en basit oyuncak en iyi oyuncaktır. Ebeveynlerin görevleri arasında çocuğun fiziksel ihtiyaçlarını karşılaması var ebette ama en önemli şey sevmek, onu korumak, rahatlatmak çocuk için her şeyden önemli.

Benimle Oynar Mısın! Come Play With Me!

2011-10-10T16:10:00.001+03:00

BENİMLE OYNAR MISIN!

BU OYUN SİZİN VE ÇOCUĞUNUZUN HAYATA BAKIŞINI DEĞİŞTİRECEK…

40 YILDIR 40 BİNİ AŞKIN ÇOCUKLA OYUN OYNADILAR. VE O OYUNLARLA ÇOCUKLARIN KORKULARINI SİLDİLER, TRAVMALARINI YENDİLER, ENDİŞELERİNİ GİDERDİLER. ŞİMDİ İSTANBUL’A GELİYORLAR.

ÇOĞU ANNE BABANIN KARŞI KARŞIYA KALDIĞINDA NE YAPACAĞINI BİLEMEDİĞİ SORUNLARIN ÇÖZÜMÜ PROFESÖR DOKTOR BYRON VE CAROL NORTON İÇİN BİR OYUN KADAR BASİT.

ÇOCUKLARIN DUYGUSAL DÜNYASINA AÇILAN KAPININ SİHİRLİ ANAHTARINI ELİNDE TUTAN, DENEYİMSEL OYUN TERAPİSİNİN YARATICILARI PSİKOLOJİ İSTANBUL’UN DAVETLİSİ OLARAK TÜRKİYE’YE GELİYOR...

Boşanma sonrası adaptasyon, uyku, yeme ve tuvalet problemleri, öfke-saldırganlık sorunları, korkular… Norton çifti tüm bu sorunların çözümü için oynanacak oyunlarını, Psikoloji İstanbul ve Doğa Koleji işbirliğiyle, 24 Ekim’de ailelere anlatacak.

Ve bu şansı, 13 milyonluk metropolde yalnızca 500 kişi yakalayabilecek.

OYUN ÇOCUĞUN ASIL İŞİDİR…

Eğitimin adı “Benimle Oynar Mısın?” ‘oyunlar birebir çocukların iç dünyasının yansımasıdır, çocuklar her zaman duyduğumuzdan daha fazlasını anlatır’ diyen Prof. Dr. Byron Norton bu anlatılanları duymanızı, anlamanızı, görmenizi sağlayacak.

2-11 yaş arasındaki çocuklarla oyun oynuyorlar. Norton’lar geçen 40 yılda okula adaptasyon, korkular, boşanma süreci, yatağını ıslatma, içe kapanıklık gibi pek çok çocuğun yaşayabileceği sorunlar dışında cinsel taciz, ölüme şahit olma ve depremin de aralarında bulunduğu, çok ağır travmalarla karşı karşıya olan yüzlerce çocuğa oyun terapisiyle yardım etmeyi başardılar.

Norton çifti 17-25 ekim arasında İstanbul’da olacak.

24 Ekim’de ailelere oyun yoluyla çocuklarla iletişim, 20-23 ekim’de uzmanlara oyun terapisi eğitimi verecekler.

Eğitim Yeri: Ataşehir Doğa Koleji Konferans Salonu

Eğitim Tarihi: 24 Ekim 2011

Eğitim Ücreti: 300 TL

Eğitim süresince simultane çeviri yapılacaktır.

Ayrıntılı bilgi için bize ulaşın:

Psikoloji İstanbul
Danışmanlık Eğitim ve Araştırma Merkezi

Tel 0 212 233 28 38
0 212 233 10 55
0 539 971 25 04

bilgi@psikolojistanbul.com
www.psikolojistanbul.com
-----------------------------------------------------------------------------------------

COME PLAY WITH ME!

Attendance Play with Me Parenting Workshop will enable parents to:
• identify appropriate toys to understand their child’s interior world,
• choose toys appropriate to their child’s temperament and character,
• communicate with their child in an effective and healing way.
• interpret their child’s play,
• make the right decision about their child’s psychosocial development

Does it make sense how or with which toys a child plays?

After participating in Dr. Norton’s workshop, you will learn to use the toys in your therapy room, classroom or home more effectively, and create a set of effective and useful toys for children.

For example; broken toys will help you understand how your child perceives imperfection. Children who throw away their broken toys may fear that s/he will not be loved anymore if s/he makes a mistake.

Or, a child who always play with a toy camera may be trying to tell that s/he misses something or somebody, but cannot express his/her feelings verbally.

Similarly, a child who plays with toy dinosaurs may be trying to tell that s/he cannot forget or give up the thought of something fearful or stressful.

Toy guns or swords have a further meaning.
You can learn more about children and their play from Dr. Byron and Carol Norton.

About Dr. Byron and Carol Norton

Dr. Byron Norton developed the child-centered “Experiential Play Therapy” method. He is a retired Professor of Counseling Psychology in the Professional Psychology Department at the University of Northern Colorado. He has taught play therapy, including supervision, to graduate students as well as professionals. He has also been leading seminars on “Reaching Children through Play” for parents and caregivers for over twenty-five years. Carol Norton is past president of the Colorado Association for Play Therapy. She has provided training and supervision to professionals. Dr. Byron and Carol Norton are the authors of the book, Reaching Children through Play Therapy. Over the last forty years, they have treated forty thousand children through play.

About “Psikolojistanbul”

“Psikolojistanbul” Counseling, Education and Research Centre was established in 2006. Individual therapy, family and marital therapies, institutional counseling and training services are offered by highly trained and qualified therapists in accordance with ethical principles. The center also conducts projects and research studies in Turkey and abroad. The mission of the center is to provide ongoing training, seminars and workshops, in support of life-long learning and professional development. The center provides training programs for professionals and workshops about special developmental issues for families. The “Experiential Play Therapy” workshop will serve the center’s fundamental mission, by helping parents and therapists to reach children through play.

Training Center: Ataşehir Doğa Koleji Conference Hall

Training Dates: October 24th, 2011

Training Fee: 300 TL

Psikolojistanbul
Counseling, Education and Research Centre

Valikonağı Cad. Sezai Selek Sok.
Nur Apt. No:20 K:1 D:5
Nişantaşı- Şişli, İstanbul / TURKEY
(Nearby American Hospital entrance)

bilgi@psikolojistanbul.com
www.psikolojistanbul.com

Tel: (+90-212) 233 28 38 – 233 10 55
Fax: (+90-212) 233 28 89
GSM: (+90) 539 971 25 04

2011-10-03T10:36:00.001+03:00

BENİMLE OYNAR MISIN?

Benimle Oynar Mısın?

BU OYUN SİZİN VE ÇOCUĞUNUZUN HAYATA BAKIŞINI DEĞİŞTİRECEK…

40 YILDIR 40 BİNİ AŞKIN ÇOCUKLA OYUN OYNADILAR. VE O OYUNLARLA ÇOCUKLARIN KORKULARINI SİLDİLER, TRAVMALARINI YENDİLER, ENDİŞELERİNİ GİDERDİLER. ŞİMDİ İSTANBUL’A GELİYORLAR.

ÇOĞU ANNE BABANIN KARŞI KARŞIYA KALDIĞINDA NE YAPACAĞINI BİLEMEDİĞİ SORUNLARIN ÇÖZÜMÜ PROFESÖR DOKTOR BYRON VE CAROL NORTON İÇİN BİR OYUN KADAR BASİT.

ÇOCUKLARIN DUYGUSAL DÜNYASINA AÇILAN KAPININ SİHİRLİ ANAHTARINI ELİNDE TUTAN, DENEYİMSEL OYUN TERAPİSİNİN YARATICILARI PSİKOLOJİ İSTANBUL’UN DAVETLİSİ OLARAK TÜRKİYE’YE GELİYOR...

Boşanma sonrası adaptasyon, uyku, yeme ve tuvalet problemleri, öfke-saldırganlık sorunları, korkular… Norton çifti tüm bu sorunların çözümü için oynanacak oyunlarını 24 Ekim’de ailelere anlatacak.

Ve bu şansı, 13 milyonluk metropolde yalnızca 500 kişi yakalayabilecek.

OYUN ÇOCUĞUN ASIL İŞİDİR…

Eğitimin adı “Benimle Oynar Mısın?” ‘oyunlar birebir çocukların iç dünyasının yansımasıdır, çocuklar her zaman duyduğumuzdan daha fazlasını anlatır’ diyen Prof. Dr. Byron Norton bu anlatılanları duymanızı, anlamanızı, görmenizi sağlayacak.

2-11 yaş arasındaki çocuklarla oyun oynuyorlar. Norton’lar geçen 40 yılda okula adaptasyon, korkular, boşanma süreci, yatağını ıslatma, içe kapanıklık gibi pek çok çocuğun yaşayabileceği sorunlar dışında cinsel taciz, ölüme şahit olma ve depremin de aralarında bulunduğu, çok ağır travmalarla karşı karşıya olan yüzlerce çocuğa oyun terapisiyle yardım etmeyi başardılar.

Norton çifti 17-25 ekim arasında İstanbul’da olacak.

24 Ekim’de ailelere oyun yoluyla çocuklarla iletişim, 20-23 ekim’de uzmanlara oyun terapisi eğitimi verecekler.

Eğitim Yeri: Ataşehir Doğa Koleji Konferans Salonu

Eğitim Tarihi: 24 Ekim 2011

Ayrıntılı bilgi için bize ulaşın:

Psikoloji İstanbul

Danışmanlık Eğitim ve Araştırma Merkezi

Tel 0 212 233 28 38

0 212 233 10 55

0 539 971 25 04

bilgi@psikolojistanbul.com

www.psikolojistanbul.com

Byron Norton Türkiye'ye Geliyor

2011-10-03T10:24:00.001+03:00

Oyun Terapisi Duayeni Prof. Dr. Byron Norton 24 Ekim’de İstanbul’da

Prof. Dr. Byron Norton

Byron’ı ilk tanıdığımda Amerika’da psikoloji mastırımı yapıyordum. Ofisinde oturmuş konuşuyorduk. Bir haftalık yoğun oyun terapisi eğitiminden yeni çıkmıştım. O kadar ağır vakalarla çalışmıştık ki; küçücük çocukların yaşadığı acıları oyun içersinde görmek beni derinden etkilemişti. Aynı zamanda oyunun daha ilk beş dakikasında Byron’ın, çocuğun hangi problem ile başa çıkmaya çalıştığını fark edebilme yeteneğine hayran olmuştum. Platon’un bir sözünü hatırlattı bana; “Konuşarak bir kişi hakkında bir yılda öğrenebileceğini oyunla beş dakikada keşfedersin.”

Byron önce eğitmenim, sonra süpervizörüm oldu. Çok sıkıldığım, bunaldığım bir gün onunla telefonda konuştuğumda şöyle demiştim: “Bazen sanki yeterince ilerleme kaydedemiyorum gibi geliyor, hele terapi kesintiye uğradığında. Belki de bir şey fark etmiyordur.”

Bana şöyle cevap vermişti: “İlk defa ne zaman oyun terapisti olmak istedim biliyor musun? Ailemin hayatımda sadece bir defa ve beş dakikalığına bize uğrayan bir tanıdığı sayesinde. Evimize geldiğinde annemlere merhaba dedikten sonra, yanıma gelip, benimle aynı boya inerek benimle konuşmuştu. Sadece beş dakika sürmüştü ama o güne kadar hiç kimsenin yapmadığı bir şeydi. O gittikten sonra annemlere ne iş yaptığını sordum. Oyun terapisti olduğunu söylediler. Bil ki, oyun oynadığın her çocuk için fark eder. Süresi ne kadar olursa olsun.”
Byron’dan oyun terapisinin dilini öğrenmekle kalmadım, bana en önemli şeyin ilişki olduğunu da öğretti. Dinlemeyi öğrendim ondan; kendim sessiz kalıp, oyunun sesini dinlemeyi. Şanslıydım ki Byron’ın geliştirdiği modelle girdim oyun terapisi dünyasına.

Bir keresinde, başka bir modelde eğitim almış tanınmış bir oyun terapistinin hikâyesini anlatmıştı. Ona gelmesinin sebebi o anki danışanlarından biriyle hiçbir ilerleme kaydedememesi olmuş. Eğitimini aldığı oyun terapisi modeline göre önce danışanının sorununu dinler sonra ona göre bir strateji geliştirirmiş. Danışanın ebeveyni çocuğunun yalan söylemesi ve çalması sorunu ile gelmiş terapiye. Terapist bunun üzerine onunla onlarca seans tavla oynayarak davranışı düzeltmeye odaklanmış. Byron’ın oyun terapisi modelinde, çocuk oyuna girer ve oynar. Eğer isterse oyuna terapisti davet eder ya da etmez. Terapist çocuğu herhangi bir oyuna yönlendirmez. Byron der ki, “Her çocuk kendi sorununu bilir ve imkân verildiğinde bilinçaltı bunu en iyi şekilde ortaya koyar.” Byron’ın deneyimsel oyun terapisi modelinde eğitimini alan terapist gider, tavlayı bir kenara atar ve oyun kurmayı çocuğa bırakır. Sonrası mı? Yalan söylemenin altında aslında bir tacizin yattığını keşfeder.
“Çocuklar saf ve temiz olarak dünyaya gelirler” der Byron. Ve şöyle devam eder: “Çocuğun davranışlarının altında her zaman bir söylem vardır. Bir çocuk agresif davranıyor, hırçınlaşıyor ya da içine kapanıyor, ters cevap veriyor, ağlıyor ya da bağırıyorsa bu davranışı nasıl değiştirebilirimden çok sorulması gereken esas soru; ‘Acaba çocuğum bana şu an bu davranışı ile ne söylemeye çalışıyor’ olmalı. İlgi çekmeye çalışıyor, sözünü ne kadar çok duyarız. İlgi çekmeye çalışan bir çocuktan neden ilgiyi esirgeriz hiç düşündünüz mü? İlgi çekmeye çalışan bir çocuğun ihtiyacı ilgidir, dinlenmektir, onunla geçirilecek zamandır. ‘Ama bütün hafta sonu onunlaydım’ cevabı sadece ebeveynin penceresinden bakmaktır. Peki ya çocuğun penceresi?”
Bugün kimi çocukların hayatına oyun terapisi ile bir şeyler katabilmişsem, ailelere Ebeveyn Okulu eğitimi verebiliyorsam, kendi çocuğuma farkında bir annelik yapabiliyorsam, kendimi her yargıladığımda dönüp sevgiyle onarabiliyorsam bunda Byron’ın katkısı öylesine büyük ki. Ve şimdi Byron İstanbul’a geliyor; buradaki pek çok psikologa oyun terapisi anlatmaya. Ancak daha da heyecanlısı 24 Ekim’de ebeveynlere vereceği “Benimle Oynar mısın” semineri. Ben orada olacağım. Umarım sizleri de orada görürüm.

Psikolog Nilüfer Devecigil

40 yılda 40 bin çocuğu oyunla tedavi etti...

2011-10-03T10:12:00.000+03:00

ve şimdi yeniden İstanbul'da...
ayrıntılı bilgi için 0212 233 28 38 nolu telefondan bize ulaşın

Aşağıda yer alan ve 2009 yılının Kasım ayında Hürriyet Gazatesinde yayınlanan röportaj Nuran Çakmakçı tarafından yapılmıştır.

Oyun ve oyuncaklar aracılığı ile çocukların ihtiyaçlarını ifade etmelerine yoğunlaşan deneyimsel oyun terapisi yaklaşımının yaratıcısı Dr. Byron Norton, 40 yılda 40 bine yakın çocukla oynayarak, onların sorunlarını çözdü.

“Çocuklar duygularını büyükler gibi anlatamadıkları gibi duyguları hakkında büyükler gibi konuşamazlar da” diyen Dr. Norton, çocuklarla yapılan terapilerin büyüklerden farklı olması gerektiğini söylüyor. Psikoloji İstanbul’un davetlisi olarak İstanbul’a geldi, sorularımızı yanıtladı.

Ne zamandan beri çocuklarla oynuyorsunuz?
- Ergen dönemimden beri. Aslında kendimi bildiğimden beri çocuklarla oynamak istedim. Ama herkes bana komik bir şekilde bakıyordu. Ben de psikoloji okudum ve rahat rahat onlarla oynadım. Ancak, benim yöntemim ile eğitim aldığım üniversiteninki farklıydı. Profesörlerim bildiklerini bana öğrettiler, ama fazla bir şey bilmiyorlardı. Doktora yaptığım dönemde de profesörler beni izlediler. Çocuklarla oynarken, kafamda birdenbire ışık çaktı. Aslında çocuklar bize daha fazlasını söylüyorlardı, bizim duyduğumuzdan farklı şeyler anlatmaya çalışıyorlardı. Ben de onlarla oynarken her şeyi yazmaya başladım. Oyuncakların anlamından tutun da, çocukların içinde bulundukları anlamı sorgulamaya kadar her şeyi izledim. Daha sonra hayvanları izledim. Çünkü, çocuklar bir sürü hayvanla oynuyorlardı. Ve bir şeyler görmeye başladım.

Oyuncağı siz mi seçiyorsunuz, çocuk mu?
- Asla ben seçmiyorum, oyuncağı çocuk seçiyor. Oyun terapistleri genelde çocukla konuşur, ben konuşmuyorum. Çünkü, çocuklar oyun oynarken daha derine iniyor. Örneğin, elindeki vahşi hayvanla bana saldırıyorsa ben ağlıyorum, üzülüyorum. Çocuğun yaşadığı duyguları dışavuruyorum. Çocuk, o zaman onu anladığımı anlıyor. Bu oyun sürecinde çocuk yavaş yavaş kendi gücünü kazanmaya başlıyor. Oyunda normal gülücüklere dönülürse çocuk yeniden kendine güvenebilir, yaşına uygun davranabilir.

ÇOCUĞUN İÇİNDEKİ ACIYLA UĞRAŞIYORUZ

Hangi durumlarda oyun terapisine ihtiyaç duyuluyor?
- Önemli birinin ölümü, ebeveynlerin boşanması gibi sebeplerle bana gelebiliyorlar. Bazen de içe kapanıyorlar, davranışlarında sorun yok gibi gözüküyor, ama sorun daha sonra ortaya çıkıyor. Okulda mesela. Ebeveynlerden biriyle bağlanma sürecinde doğru bağlanma olmadığı veya kesinti olduğu zaman, diğer kişilerle ilişki kuramıyorlar. En çok gördüğümüz vakalar, genelde kızgın, bir şeyler fırlatan çocuklar. Aile davranış problemi gördüğü için bize getiriyor. Bazen de korku içinde yaşayan çocuk gelir, karanlıktan korkar vs. Ya da çevresindeki zorlukları kaldıramaz, daha küçük yaşa döner. Üç yaşındayken bir yaşındaymış gibi davranır. Bazen anne babanın şiddetine tanıklık yapar. Biz daha çok uçak kazası, deprem, birini kaybetme ile ilgili olan travmalara bakarız. Biz çocuğun içindeki o acıyla uğraşırız. Çünkü çocuk o acıyla nasıl baş edeceğini bilemez.

Oyun terapisi için yaş sınırı var mı?
- 2 yaş başlangıç olabilir. 9-10-11 de idealdir. Kızlar 1.5 yaşta da başlayabilir. Bazen 13-14’e kadar oynayabilir.

Bir çocuğun sağlıklı olduğunu gösteren en önemli kriter nedir?
- Ebeveyni dışında, çevresindeki herkesle sağlıklı ilişki kurması. Amerika’da ilköğretim 3’üncü sınıflar arasında bir araştırma yapıldı. Şu ortaya çıktı: En iyi iletişim kuran çocuk en başarılı çocuk. Her şey ilişkide gizli. Ne zenginlik, ne geldiği aile önemli.

BABALAR SOSYAL BECERİLERİ ÖĞRETİR

Çocuğun hayatında anne mi baba mı daha önemli?
- Şefkat ve sevgiyle çocuğu büyüten anne. Ona ihtiyacı olan her şeyi veriyor. Aralarında bir sürü dokunma var. Çocuk doğduğu andan itibaren hiçbir şekilde anneden ayrılmıyor. Zamanla anneden ayrılıyor ve dünya ile ilişkisi başlıyor. O zaman baba işin içine giriyor. Dünya ile olan ilişkiyi, sosyalliğin içinde nasıl olacağını gösteren kişi babadır. Ana taşları anne oluşturuyor, baba da modelleme yapıyor. Baba, sosyal becerileri gösterir. Ancak bir şey öğretme gayesinden uzaklaşarak çocukla oynamalılar. Sadece ilişkinin keyfi adına... Yine bir araştırmaya göre baba-çocuk ilişkisi iyi olan ailedeki çocuklar her zaman hayatta daha başarılı oluyor. Bu tür ailelerde baba çocuğu yargılamaz, korkutmaz.

Günümüz gençliğinin en önemli sorunu şiddet eğilimli olması ve bağımlılık. Sizce nedenleri nedir?
- Her yaşın kendine özgü güven duygusu vardır. Bunu kaybeden çocuğun davranışları değişir. Şiddete yönelik, karşı çıkma gibi yönlere döner.

Ya bağımlılık?
- Yine yaşına özgü şeylere sahip olmamakla ilgili. Kendine güven, kontrol etme duygularına sahip olmayınca çocuk kendini iyi hissetmez, bunun yerine başka bir şey bulmak zorunda kalır. O zaman bağımlılık büyük risk.

SORUNSUZ ÇOCUK YETİŞTİRMEK İÇİN

En önemli anahtar çocukla ilişki kurmak.
Ona iyi bir bakım verin. Bu, sadece ihtiyaçlarını gidermek değildir, şevkattir. Aile ile beraber olmaya çocukların çok ihtiyacı var.
Ona güven verin. “Yanımda güvendesin, sakinim, sen de sakinsin” mesajını iletin.
Göz kontağı kurun, dokunun.
Öğretmenler de çocuğun hayatında çok önemli. Öğretmenin çocukla ilgilenmesi, ona sevdiğini göstermesi, zaman zaman “Sen benim için değerlisin” demesi gerek. Onu zorlamamalı, eleştirmemeli, cesaretlendirmeli. En iyi öğrenme stilini bulması için ona yardım etmeli.

BYRON NORTON KİMDİR

Kuzey Colorado Üniversitesi’nin Profesyonel Psikoloji Bölümü, Psikolojik Danışmanlık alanında profesörlük görevinden emekli oldu. 25 yılı aşkın süredir yüksek lisans öğrencilerine ve profesyonellere oyun terapisi eğitimi veriyor. Uluslararası geçerli olan Çocuk Psikoterapisi ve Oyun Terapisi konusunda profesörlük unvanına sahip. Oyun Terapisi ile Çocuklara Ulaşma (Reaching Children Through Play Therapy) ve Cinsel İstismara Uğramış Çocukların Oyun Terapisi ile Tedavisi (Treating Sexually Abused Children Through Play Therapy-yazımı devam ediyor) kitaplarını yazdı.
www.playtherapy.ws

Oyun Terapisi Nedir?

2011-10-03T09:54:00.000+03:00

Fox-haber oyun terapisi ropörtajımız

Çocuğun dili oyuncaktır

2011-10-03T09:47:00.000+03:00

Çocuğunuz oynadığı tabancayla evdeki büyük bir soruna işaret edebilir. Bir köşeye attığı ayıcıkla size şiddet gördüğünü, taciz edildiğini anlatmaya çalışıyor da olabilir. Tüm dünyada uzun yıllardır kullanılan deneyimsel oyun terapisi artık Türkiye’de de uygulanıyor. İşin uzmanlarıyla konuştuk.

Özkan Güven / ozkguven@gmail.com

ABD’li Dr. Byron Norton tüm dünyada uygulanan ‘deneyimsel oyun terapisi’ modelinin kurucusu ve eğitmeni. 25 yıldır çocuklarla oyunlar oynayarak onları tedavi ediyor. Ailelere, çocuklara oyunla ulaşmanın inceliklerini gösteriyor. Dr. Byron, Oyun Terapisi Vakfı’nın yöneticiliğini yapan eşi Carol Norton ile birlikte 24 Ekim’de Türkiye’ye geliyor. Ataşehir Doğa Koleji'nde büyüklere ‘Benimle Oynar mısın?’ başlıklı bir atölye çalışması gerçekleştirecek. Bunun yanı sıra çocuk psikologlarına ayrı bir seminer verecek. ABD’de Byron ile birlikte çalışan çocuk psikoloğu Nilüfer Devecigil Türkiye’nin tek oyun terapisti. Aile ve evlilik üzerine çalışan psikolog Özge Altan da Psikolojİstanbul’da görev yapan bir uzman. Devecigil ve Altan ile oyun terapisini ve oyuncakların dilini konuştuk.

Oyun terapisi çocuğun yaşadığı öfke, saldırganlık gibi sorunların uzun süreli olumsuz etkilerini erken dönemde müdahale ederek engelleyen bir teknik. Özellikle sözel iletişim kurmanın zor olduğu çocuklara yönelik bir çalışma bu. Nilüfer Devecigil çocukların her zaman daha fazlasını söylediğini, duyduğumuzdan farklı şeyler anlatmaya çalıştığını söylüyor: “Oyuncak, çocuğun dilidir. Çocuklar ancak oyun sırasında günlük hayatında ifade etmekte zorlandığı öfke, üzüntü, kıskançlık gibi olumsuz duyguları özgürce yaşar. Oyuncaklar ve oyunları birebir iç dünyalarını yansıtır. Ancak bunun gerçekleşmesi için çocuğun doğru oyuncakların yer aldığı bir odada, koşulsuz bir kabul ve şefkatle oyun oynaması sağlanmalıdır.”

İstanbul’da böyle bir oyun odası var. Psikolojİstanbul’un bir odası şu an deneyimsel oyun terapisi için kullanılıyor. Özge Altan bu odada tabancadan dinozora çocuğun ilgisini çekebilecek her türden oyuncağın bulunduğunu söylüyor: “Aileler sorunlu çocukları alıp psikoloğa götürüyor ve ‘Alın bunu tamir edin’ diyor. Oysa sorunu ararken ailenin tümüne bakmak gerekiyor. O dönem baba işten mi atıldı, annenin psikolojik sorunları mı var, evde bir kardeş daha mı geldi? Burada terapiyle ilgili özellikle kullandığımız oyuncaklar var. En önemlilerinden biri tabanca. Öfke, saldırganlık, içekapanıklık, kayıp-yas, fobiler, kaygı sorunları, dikkat ve hiperaktivite bozukluğu gibi sorunlar yaşayan çocuklar bu yöntemle tedavi edilebiliyor. Dünyada 30 binden fazla çocuk bu yöntemle iyileştirildi.”

Terapist değil oyun arkadaşı
Peki ama nasıl? Yanıtı Nilüfer Devecigil veriyor: “İki yaş ve üzeri çocukları oyuncak dolusu odaya koyuyoruz. Biz de terapist değil oyun arkadaşıyız o anda. Oyun dilini çözmeye çalışıyoruz. Diyelim çocuk tabancaya uzandı. Tabanca, bilinçaltındaki birçok ayrıntıyı dışa vurur. Saldırganlık, evde kendisini korumak zorunda olduğu birinin varlığını, kızgınlığı, gücü, acıyı, korunmayı işaret eder. Çocuk tabancayı beline takıyorsa güce ihtiyacı vardır. Diyelim oyun arkadaşı olarak terapisti yani beni vurdu. O anda yere düşüp ölürüm. O ‘Uyan’ demedikten sonra uyanmam, müdahale etmem. Bir güç kontrolü kurar kafasında. Bana güvenebileceğini öğreniyor bu şekilde. Çocuğun ilk etapta içinde olan ‘bu dünya güvenilmez’ düşüncesini yok ediyorum. Oyun devam ederken güven tam olarak sağlanmaya başladığında çocuğun bilinçaltında ‘Ben bu kişiye acılarımdan bahsedebilirim’ fikri oluşuyor.”

Devecigil pek çok çocuğun elinden düşürmediği oyuncak ayıyla ilgili ilginç bir anısını da aktarıyor: “ABD’de bir çocuk vardı. Oyun odasına girdiği anda oyuncak ayıyı yere atıyordu. Sonra oynamaya başladık onunla. Ayı, çocuğu temsil ediyordu. Sürekli yere atması da kendisinin bir yere atıldığına işaret ediyordu. Olayı çözdük. Evdeki bakıcının çocuğu taciz ettiği ve hırpaladığı ortaya çıktı.”

Hangisi, ne anlama geliyor?
Top: Asosyal, çekingen çocuklar için kullanılan bir oyuncak. Top ilişkiyi güçlendiriyor, güven veriyor.
Araba: Bir şeylerden kaçış, güvenlik, korunma, yolculuk, savunma, aile sorunlarını çözmekte işe yarıyor.
Oyuncak dinozor: Bu oyuncakla oynayan çocuk geçmişte başına gelen sıkıntılı, korku veren bir durumu tekrar tekrar hatırladığını, aklından çıkaramadığını anlatmaya çalışıyor olabilir.

Biberon: Bebeklik dönemine geri dönme, bakım, kardeş bebeklerle ilgili bir sorunun olabileceğini gösteriyor.
Dürbün: Gözetleme, avlanma, bulma, arama, yakınlık, kendini değerlendirme konularında ipuçları veriyor.
Bebek: Benlik kimliği, bebeklik dönemine geri dönme, rekabet, yakınlık, arkadaşlık ilişkilerini gösteriyor.
Tabaklar-yemek pişirme: İlgilenme, şefkat gösterme, güvenliği işaret ediyor.
Oyuncak kamera: Sürekli bununla oynayan çocuk, hatırlamak istediği, özlediği bir şeyler olduğunu anlatmaya çalışıyor.

"Benimle Oynar Mısın?" eğitimine katılmak için.. 0212 233 28 38 nolu telefondan bize ulaşabilirsiniz.

İyi Bir Yalancı Olabilmek...

2011-08-09T21:39:00.003+03:00

Etkin ve inanılır bir yalancı olmak çeşitli ortamlarda işinize yarayabilir. Ama her zaman doğal bir yalancı olmak kolay değildir…Hollandalı bilim adamları başarılı yalancıların özelliklerini araştırmışlar. İşte en başarılı yalancılar;

· Manipulatifler: Bu kişiler yalan söylerken korkulu veya kaygılı değildirler. Yalanı planlamışlardır çok rahattırlar ve kendilerine güvenleri tamdır.

· Oyuncular: İyi oyuncular iyi yalancılardır.

· Etkileyiciler: Yalanlarına karşı konulamaz ve ifadeleri dikkati dağıtıcıdır.

· Fiziksel Çekiciler: İyi görünümlü insanlar çok dürüst olarak değerlendirilirler.

· Doğal Performans Sergileyenler: Konuşma sırasında beklenmedik değişikliklere karşı çok iyi ikna ederler.

· Deneyimliler: Pratik mükemmelliğe ulaştırır. Kıdemli yalancılar suçluluk ve korku duygularını çok iyi yönetirler.

· Güvenliler: Yalancılar kendilerine güvenir ve inanırlarsa daha fazla başarılı olurlar

· Duygusal Kamuflaj: İyi yalancılar tam tersi gibi hissettiklerini göstererek duygularını maskelerler.

· Etkileyici Konuşanlar: Etkili konuşan yalancılar ikna edici ifadeleri bulmak için kelimelerle oynayıp zaman kazanırlar.

· Çok İyi Hazırlanmak: Yalancılar yakalanmayı minimuma indirmek için uydurma ve sahte görünebilecek kısımlara iyi hazırlanırlar

Çocuğunuzun Resimleri....

2011-01-07T19:11:00.000+02:00

Genç Sanatçı

Çocuğunuzun yaptığı resimleri basit karalamalar olarak adlandırabilirsiniz ama okul öncesinde yaptığı resimler, kendini ifade edebilmesi için son derece değerlidir. Çocuğunuzun yaptığı her çizim, gerçek bir ‘yaratma’dır. İşte bu karalamaları anlamanızın yolları.

Eline geçirdiği her kalemle, olur olmaz her yere yaptığı bu çizgilerin değerini küçümsemeyin. Çocuğunuz, henüz kendini ifade edebilecek kadar yeterli bir kelime hazinesine ve yazma yeteneğine sahip değil. Ama renkli boyalar ve bembeyaz sayfalar tüm çekiciliğiyle, “Hadi, bana kendini anlat” diye onu çağırıyor. Çocuklar hayal güçlerini yansıtabilmek ve duygularını ifade edebilmek için resmi kullanırlar. Yarattığı her eser çocuğunuzun duygularını açığa çıkarmasında ona yardımcı olur.

Çocuğunuzun yaptığı resimler, gelişim seviyesine göre biçimlenir. Örneğin, 1 yaşındaki çocuğunuz, kağıda kararsız küçük çizgiler yapabilecek durumdadır. 2 yaşında kalemi kendi başına alıp yatay ya da dikey çizgiler çizebilir. 3. yaş günüyle birlikte usta bir karalayıcı olacaktır ki, işte bu gerçek eğlencenin başladığı zamandır!

2 yaş

Çocuğunuz; el ve göz koordinasyonunun oluştuğu, renkleri ve şekilleri öğrenmeye başladığı bu dönemde ilk karalamalarını yapmaya başlar. 2 yaşındaki çocuğunuz gördüğünü ya da çizmek istediğini değil, çeşitli karalamalarla bedeninin istediği şeyi çizecektir, çünkü bu yaş çocukları için resim yapmak, ellerinin ve kollarının hareketini kağıda dökmektir. Önceleri kırık dökük kısa çizgiler, kol hareketleriyle oluşan geniş ritmik çizgiler, daha sonra bilek hareketlerinin oluşturduğu karışık yuvarlak çizgilerden oluşan ve son derece anlamsız görünen bu karalamalar, aslında ileride yazacakları rakamları ya da harfleri oluşturan çizgilerdir. Çocuğunuz rastlantısal olarak oluşturduğu çizgileri kendisinin yarattığını keşfediyor ve her büyük kaşif gibi bundan büyük haz alıyor. Gücünün yansıması ve bu yansımadan aldığı haz, çocuğu, daha iyisini yapana kadar tekrarlamaya iter. Çizmek için yalnızca bileklerini değil tüm kolunu kullandığından; bol bol boş yere ihtiyacı vardır, bu nedenle büyük ebatlarda kağıt kullanmasını sağlamanız daha iyi olur. 3 yaşlarına doğru, rahat rahat karalayabilmek için duvarların ne kadar uygun olduğunu keşfederler. Salonunuzun duvarındaki şaheseri gördüğünüzde “Ne yaptın!” diyerek ani tepkiler vermek yerine, yüzünüze muzip bir gülümseme yerleştirip, bunu bir de kağıt üzerine yapıp yapamayacağını sormayı deneyin. Şaheserlerini buzdolabının üstüne ya da duvara asılmış görmek hoşuna gidecektir. Bu arada, 2 yaş döneminde, yaratıcılığını sınırlayacak boyama kitaplarından uzak durun.

3 yaş

Çocuğunuz 3 yaşından sonra dil ve motor hareketlerinin gelişimiyle birlikte çevresindeki eşyaları tanımaya ve onlara ait sembolleri edinmeye başlar ama bu semboller henüz parmaklarının ucuna dökülmüş değildir. Size yalnızca bir grup çizgi gibi görünen resmi, hatta çoğu zaman bir öncekiyle tıpatıp aynı olan bu bir grup çizgi; ona göre kimi zaman bir çiçek, kimi zaman bir ağaç ya da bir insan bile olabilir. Bu yaştaki çocuklar genellikle daireler ve kareler yapmak için çizgileri birleştirmeye başlarlar. Bu şekillerin içlerini boyayabilir, içine çeşitli çizgiler ekleyebilir, iki nokta koyarak gözleri diyebilir ya da etrafına çizgiler koyarak bir çiçeği ya da güneşi betimleyebilirler. Tipik 3 yaş çocuğu belli bir şey yapmak üzere çizime başlamaz ama yaptıktan sonra çizdiği şeyin bir ağaç ya da kurbağaya benzediğini söyleyebilir, çizdiği şey ona bunları anımsatabilir. Bazen de yaptığı çizimi uzun süre hiçbir şeye benzetemeyebilir, ya da o basit ama basit olduğu kadar engin bilgeliğiyle ‘çizgi’ diyebilir. Bu karalamaların tadını çıkarın, çünkü çok kısa bir süre sonra belirli bazı çizgiler, bir eşyanın ya da nesnenin yerini alacak ve o hep öyle çizilecektir. Bir ağaç çizmeye karar verdiğinde hep aynı ağacı çizecek, hatta temiz bir sayfa isteyip “Başka bir resim yapacağım” dediğinde de yine aynı ağacı çizecektir. Bu aşamada size düşen, çocuğunuzun yarattığı şaheser hakkında onunla sık sık konuşmak ve çizdiklerini anlamaya çalışmaktır. Unutmayın ki, kendini en güvenli ve değerli hissettiği anlar, onu tüm içtenliğinizle dinlediğiniz anlardır. Yaptığı resimlerle ilgili kendi yorumlarınızı sunmaktansa, size ne çizdiğini anlatmasına izin verin. İnanın, sahip olduğu hayal gücüyle sizi şaşırtacaktır!

4 yaş

Renkleri, sembolleri ve şekilleri gerçek hayata çok uygun olmasa da, bu yaştaki çocuğunuz tam bir sanatçı adayıdır. Tipik 4 yaş çocuğu nesnelerin nasıl görünmesi gerektiğine dair olan kurallara uymaz. Bu dönemde yaptıkları resimler bildikleri değil hayal ettikleridir. 4 yaş döneminde çocuğunuzun hayal gücü doruk noktasındadır, masallara düşkünlüğü de bundandır. Resimlerinde kullandıkları renklerin gerçek hayattaki karşılıklarına uygun olup olmaması önemli değildir, önemli olan rengin kendi güzelliğidir. Bir ağacın gövdesinin kahverengi, yapraklarının yeşil olduğunu bilir ama bunu başka şekilde yapmak onun için daha keyiflidir. Resimlerinin gerçekliği, güzelliği ya da çirkinliğiyle ilgilenmezler. Onlar için önemli olan keyifle ve heyecanla resim yapmaktır. Bunu bilmeniz onu yargılamamanızı, eserlerine müdehale etmemenizi sağlayacaktır. Hangi nedenle resim yapılırsa yapılsın, önemli olan çocuğun bu etkinlikten duyduğu hazdır. Hatalarını vurgulamaktan çok, özgünlüğünü ve kendine haslığını övün. Dilediğince hayal kurmasına izin verin. Hayatlarımıza kattıkları en büyük güzellik bu değil mi zaten?

4.5 yaş

Bu dönemde çocuğunuz kendine en yakın ve en ilginç gelen şeylerin resmini yapmaya başlar. Yani sizin... İlk insan sembolünü, yuvarlak bir baş ve çizgi halinde ayaklar oluşturur. Ama kısa sürede gözler için iki küçük dairenin ve dudak için bir çizginin olduğu bir surat ortaya çıkacaktır -saç ve kulaklar gibi ayrıntıları bile ekleyebilir-. Göz ve ağız gibi hareketli organlar resmin önemli unsurlarıdır. İşte bu zamanlarda gülümsemenizin onun için ne kadar değerli olduğu bir kez daha ortaya çıkar. Edinilen her yeni sembol onun kendi buluşudur, tıpkı bu yaşlarda yaptığı diğer her şeyde olduğu gibi. Yaratıcılığının en yoğun olduğu dönemdedir, henüz yapamama endişesi taşımaz, özgürdür, kendine güvenir, yaptığı her işte en az oyun oynarken olduğu kadar ciddidir, çünkü çok önemli bir iş yapmaktadır. İşte bu yüzden, çocuğunuzun yaptıklarını ve yarattıklarını siz de önemseyin. Çocuğunuz büyük bir ciddiyetle çok önemli bir misyonu yerine getiriyor, keşfediyor! Çocuğunuzu parmak sayıları ya da kol ve bacakların konumu gibi konularla ilgili uyarmayın. Gülümseyen bir suratı ya da çöp adamı nasıl yapacağı ile ilgili konuları ona öğreterek yaratıcılığını kısıtlamayın.

5 yaş

5 yaşından sonra çocuğunuzun resimleri çok daha ayrıntılı hale gelir. Çevresi hakkında edindiği bilgilerin artmasıyla sembolleri de çeşitlenerek artar. Çizdiği resimler her çocuğun çevresine ve deneyimlerine göre farklılık gösterir. Belli bir şekle takıntılı hale gelebilir: göz kirpikleri ya da hiç bitmeyecek diş sıraları gibi şeyleri ayrıntılı ve büyük ebatlarda çizebilir. Ama çocuğunuz insan çizme konusuyla ilgilenmiyorsa, onu zorlamayın. Hayvanları, arabaları ya da binalar gibi nesneleri çizmeyle daha ilgili olabilir. Bu dönemde resimleri yalnızca çizgi sistemi olmaktan çıkıp, içini boyalarla doldurduğu resimler haline dönüşmeye başlar. Bir süre sonra da şekiller kağıt üzerine gelişigüzel sıralanmaktan kurtulur ve belirli bir düzen alır. Ama henüz perspektif yoktur, şekiller yer ve gök çizgisi arasında bir yerlerde sıralanır. Size düşen yaptığı sanat eserini analiz etmek ya da öneriler sunmak değil, onu basitçe takdir etmektir.

Ebeveyni olarak sizler neler yapabilirsiniz?

· Çocuğunuzun mümkün olduğunca daha fazla resim yapması için olanak sağlayın, resimlerini anlamaya çalışın.

· Ona boya kalemi gibi resim malzemeleri alırken, sağlığına uygun olup olmadığına dikkat edin.

· Çocuğunuzun resimlerini dosyalayarak saklayın. Bu, onun gelişimini daha iyi görebilmenizi sağlar.

· Yaptığı resimler hakkında onunla konuşarak, hem dil hem de duygusal gelişimine katkıda bulunabilir, hem de içsel dünyasına dair başka yollarla anlatamayacağı şeyler öğrenirsiniz.

· Resim yaparken elinizden geldiği kadar ona eşlik etmeye çalışın. Siz bir şeyler yazarken onun da resim yapıyor olması, kendine güvenini artıracak, birlikte olduğunuzu vurgulayacaktır.

· Çocuklar resim yoluyla gerçekle hayal arasındaki farkı öğrenirler. Çizdiklerini anlatmalarına fırsat tanınması, içinde bulundukları dünyaya bakış açılarını anlamanıza ve çocuğunuzun bilişsel gelişimine katkı sağlar.

Mutlu İlişkiler İçin, Uzak Durulması Gerekenler

2010-12-23T15:22:00.000+02:00

Evlilik ve boşanma araştırmalarının duayenleri Dr. John ve Julie Gottman, evli çiftlerin birbirleriyle iletişim halinde olduklari 10 dakikalik bir video izleyerek, yeni evli çiftlerin gelecek 6 sene içinde evli kalacağını ya da bosanacağını %91 gibi bir basarı oranıyla tahmin edebiliyorlar. Peki Gottman'lar evliliğin devam edip etmeyeceğini nasıl bu kadar yüksek bir oranla tahmin edebiliyorlar?

35 yılı aşkın bir suredir yürüttükleri araştırmalara göre evliliğin mutlu gitmesini sağlayan en önemli faktor eşlerin birbirlerinin etkisini kabul edebilmeleri. Araştırmalara göre kadınlar eşlerinin taleplerini karşılamakta daha başarılı ve daha yapıcı bir tutum sergilerken, erkekler eşlerinin taleplerini kabul etmekte ve degismekte daha cok sikinti yasamaktadirlar. Kadinlar evlilikle ilgili sorunlarini ve eşlerinden beklentilerini daha cok ortaya koymakta ve bu konuda tartışmak ve cözüm üretmek konusunda daha istekli görünmekteler. Eşlerinin bu taleplerini dikkate alan ve kendilerini bu anlamda esnetebilen erkeklerin evlilikleri, diğerlerine oranla daha uzun sürmekte ve daha mutlu bir birliktelik yasamaktalar.

Gottman'lar evliliklerde yasanan problemlerin ya da çatısmaların asıl sorun olmadığını, her evlilikte yaşanabilecek bu tür anlaşmazlıkların evliliği yıkmadığını göstermektedir. Asıl önemli olan, yaşanan sorunlarla nasıl başa çıkıldığıdır. Eşlerin tartışmalar sırasında yaşadığı öfke, kızgınlık, kırgınlık gibi duygularin aslında evliliği bitirici etmenler olmadığı, bunlardan ziyade Gottman'ların "Mahşerin 4 Atlısı" diye tabir ettigi tartışma sırasında eşlerin sahip olduğu 4 tutumun evliliğin bitimine yol açtığı görülmüstür. Bu tutumlar aşağılama, eleştiri,sürekli savunma halinde olma, ve duvar örme/uzaklasma olarak adlandırılabilir.

Tartışmalar sırasında ya da sonrasında bu tutumları takınan çiftlerin boşanma oranının diğer çiftlere nazaran çok daha fazla olduğunu görülmüştür. Çiftler, eğer bu özelliklerini değiştirebilirse tartışmalar yıkıcı olmak yerine yapıcı olabilir ve ilişkiyi eskisine gore daha da guclendirebilir.

Aşağılama

Iliskilerde ciftler arasinda yasanabilecek en olumsuz ve yikici duygu aşağılamadir. Eğer ilişkide aşağılama varsa, ilişkiyi kurtarmak neredeyse imkansız. Saygı olmayınca, ilişkinin temeli oldukca zayiflar. Aşağılama kişinin direk kimliğine ve var oluşuna zarar verir. Asagilamada verilen mesaj sudur: sen sadece ilişkimizde kötü değilsin, sen tek başına ve bir insan olarak da kötüsün. Bu durumda çiftler ayrılsa bile, kişinin özgüvenine verilen zarar yıllarca etkisini sürdürebilir.

Eleştiri

Eleştiri, karsimizdakinde sürekli hata bulma ve yargılama davranışıdir. Elestiri, yapilis sekline bagli olarak kisiler ve iliskiler uzerinde yapici ya da yikici etkileri olabilen bir davranistir. Yikici elestiriler, ciftlerin birbirlerinin davranışlarından ziyade, karakter ve kişilik ozelliklerini eleştirmeleridir. Bu tur elestirilere maruz kalan kisiler kendilerinde bir sorun olduğunu düşünüyor ve ilişkiden kendilerini kurtarmanın yollarını arıyor.Kendisinin takdir edilmediği ortamlardan uzaklaşıp, takdir edildiği ortamlara gitme ihtiyaci hissediyorlar. Bu kisiler kendilerini iliskinin icinde ya da hayatinin diger alanlarinda işe yaramaz hissediyor.

Savunma

Ayrılığı getiren diğer bir davranış da çiftlerin karşı tarafı anlamaya çalışmadan, sürekli kendilerini savunmasıdir. Her davranışa bahane bulmak, kendi davranışlarını sürekli rasyonelleştirmek, karşı taraf fikrini söylediğinde “sen bunu daha çok yapıyorsun” deyip oku ona çevirmek, karşı tarafı dinlemeden kendi fikrini söylemek savunma davranışları arasında yer alir.

Duvar Örme

Duvar örme, tehlikesiz gibi görünmese de ciftlerin iliskilerine en cok zarar veren davranislardan bir tanesidir. Eslerden biri endişesini dile getirdigi zaman, diger es bunu tamamen yok sayıyor ya da konuyu başka tarafa çeviriyorsa, bu esin diger ese duygusal ve fiziksel anlamda bir duvar ormesidir. Bu davranis ihtiyacini ya da endisesini dile getiren cifte verilmis bir “sen değersizsin” mesajıdir.

Gottman Cift Terapisi, ciftlere birbirleriyle iletisim kurarken ve varolan catismalari cozerken "Mahserin 4 Atlisi" yerine kullanabilecekleri cesitli panzehirler onermekte. Yukarida belirtilen dort davranisi birbirine yapan ciftlerin evlilikten aldiklari doyumun oldukca az, ve bosanma oranlarinin oldukca yuksek oldugunu belirten Gottman'lar, iliskilerde mumkun olundugunca bu dort davranis biciminden kacinmak gerektigini belirtmekte. Ciftler mutlu ve uzun iliskiler ve evlilikler icin, asagilama, elestiri, savunma ve duvar ormeden uzak durmali ve bunun yerine daha olumlu ve yapici problem cozme ve iletisim becerileri gelistirmelidir.

Referanslar

Gottman, J.& Siver, N.(1999).The Seven Principles for Making Marriage Work: A Practical Guide from the Country's Foremost Relationship Expert.

Uzm. Psikolog Çiğdem Yumbul

Mükemmeliyetçi Evlilikler

2010-12-02T16:52:00.005+02:00

Mükemmeliyetçilik artık neredeyse bir yaşam biçimi haline geldi. Eğitim, kariyer ve teknoloji alanındaki imkanların gün geçtikçe artması insanların ilişki seçimlerinden evliliklerine ve daha sonra da çocuk yetiştirme tutumlarına yansıyarak bütün hayatlarına geçmiş durumda… Peki neredeyse herkes böyleyken bunun bir zararı olur mu? Her şeyin en mükemmeline sahip olmaya çalışmak iyi değil mi? Bu yazımızda bunu inceleyeceğiz…

Mükemmeliyetçilik kişiye hata yapma hakkı tanımayan, performans ve başarının her zaman en üst düzeyde olmasını gerektiren bir düşünce ve davranış biçimidir. Mükemmeliyetçi kişilerin çok yüksek ve genellikle rasyonel olmayan hedefleri vardır. Bu hedeflere ulaşmak için yoğun bir çaba harcar ve ulaşamadıklarında da büyük bir hayal kırıklığı yaşarlar.

Mükemmeliyetçilik kişisel olarak yaşandığında belki bireyin kendi kendine yaşadığı ve dışarıyı çok da fazla rahatsız etmeyen bir durumken evlilik söz konusu olduğunda durum ilişkiye direkt olarak etki etmektedir. Burada, belirlenen gerçek dışı ve yüksek standartlara başkalarının uymasını bekleme eğilimi vardır. Mükemmeliyetçiler evlilikte ve diğer yakın ilişkilerinde bu nedenle zorluk yaşarlar. Realite dışındaki karşılanması çoğu zaman imkansız olan beklentileri, hem kendilerinin hem de eşlerinin ilişkiye dair mutsuz olmasına neden olur. Özellikle evlilik ve eş ile ilgili sürekli en iyisi için çaba sarf etmek, aradaki gelişmeleri daima göz ardı etmek ve bir şey yolunda gitmediğinde dünya başına yıkılıyormuş gibi hissetmek söz konusu oluyorsa bu pek mükemmel bir durum olmayacaktır…

İlişkide mükemmeliyetçi partnerin tarafından bakarsak, başlangıçtaki sorunları görmezden gelip her şeyin mükemmel ve ideal bir şekilde ilerleyeceğine dair inancı ve bu konudaki çabası bir süre devam eder. Ancak gelişmeler onu tatmin etmedikçe ilişkiden şikayet etmeye, yeni idealler oluşturmaya ve mutsuz olmaya başlar.. Partnerlerden birinin mükemmel olma durumu çocuğun doğması ile ona da geçer.. Mükemmel bir çocuğu tarif eden ne ise, mükemmeliyetçi ebeveyn onu sağlamaya çalışır… Çocuğu ile ilgili de daima bir beklenti içindedir. En başarılı, en uslu, en çalışkan o olacak gibi. Buna yakın bir başarı olduğunda ise bununla tatmin olmaz ve hatta bundan üzüntü duyar.

Beklentileri neredeyse hiçbir zaman karşılanamayan mükemmeliyetçi eşlerin, bunun sonucunda gösterdikleri tutum ve davranışlar da büyük ölçüde negatif olmaktadır. Yapılan bir araştırmaya göre, çiftlere, eşlerinin mükemmeliyetçi olup olmadığı sorulmuş ve bu soruya evet yanıtını verenlerin çoğunluğu eşlerinin ilişkilerindeki problemlerle ilgilenirken “iğneleme” ve “aşağılama” davranışları kullandıklarını söylemişlerdir. Bu tarz davranışlar ilişkiye büyük ölçüde zarar vermekte ve çiftlerin ilişkilerinden daha az tatmin olmalarını sağlamaktadır. Eşlerinin mükemmeliyetçi olduğunu belirten kişiler aynı zamanda ilişkilerinden mutsuz olduklarını çünkü asla beklentileri karşılayamadıklarını ifade etmişlerdir.

Mükemmeliyetçi Evlilikler ve Rasyonel Olmayan İnançlar…

• “Ya hep ya hiç” Düşüncesi: Olayları, arada pek çok derece olabileceğini düşünmeden, sadece doğru ya da yanlış olarak görme eğilimindedirler.
“Benden özür dilemediğine göre artık beni sevmiyor”

• Aşırı Katı Standartlar ve Esnek Olamama: Beklentileri, hedefleri esnetme konusunda güçlük yaşarlar.
“Evlenmeden önce kesinlikle bu sınavı geçmeli ve iş yerinde terfi almalı, değilse evlenmemeliyiz”

• Zihin Okuma: Eşlerinin zihinlerini okuduklarını; genellikle de kendileri hakkında olumsuz yargılar edinebileceklerini düşünürler.
“Akşam ben çıkmak istediğim halde onun çıkmak istemediğine %100 eminim sormaya bile gerek yok”

• Zorunluluklar: İşlerin nasıl olması gerektiği konusunda kurallar koyarlar; bu kurallar bozulduğunda da suçluluk ve yetersizlik yaşarlar.
“Hafta sonları ev işlerini düzenlemek için erken kalkmalıyız, aksi taktirde evi idare edemeyeceğiz.

• Aşırı Sorumlu Hissetme ve Kontrol: Eşlerinin hata yapmalarından ve zarar görmelerinden kendilerini sorumlu tutarlar; onların davranış ve düşüncelerini kontrol etmenin gerektiğini düşünürler.
“Eğer onu arayıp tembihlemezsem eve gelirken markete uğramayı kesin olarak unutacak”

• Eşlerine Güvenme Güçlüğü: Bir işi yaparken eşlerine görev verme ya da iş paylaşımı konusunda güçlük yaşarlar.
“Evin temizliği, çocukların bakımı ve yemek gibi şeyler benden sorulur onun yaptığını düşünemiyorum her şey yarım yamalak olurdu.

• Uygun Olmayan Karşılaştırma: Kendilerini sürekli diğer insanlarla karşılaştırırlar ve bunun sonucunda da daha fazla olumsuz duygu yaşarlar.
“Onların çok güzel bir evleri var, bizim hiçbir zaman böyle bir evimiz olmayacak..

Bardağın Dolu Tarafını Görme Zamanı!

Evlilikte mükemmeliyetçi bir tutum içinde olmak bir süre sonra ilişkinizle ilgili kaygılı ve mutsuz olmanıza neden olacaktır. Araştırmalar, mükemmeliyetçi kişilerin istedikleri noktaya ulaşamadıkları sürece kendilerini değersiz hissettiklerini bununda sonunda depresyon gibi rahatsızlıklara neden olabileceğini gösteriyor. Mükemmeliyetçilik hem size hem de ilişkinize faydadan çok zarar getiren bu duruma dönüştüyse aşağıdaki adımları atmanın zamanı gelmiş demektir..

• İlişkinizde şu ana kadar daha çok olumsuza odaklandığınız durumlarla ilgili bir değişiklik yaparak olayların olumlu ne gibi tarafları olduğu üzerinde durabilirsiniz.

• İlişkinizden kendinizden ve eşinizden bu da yapıl-malı şu da yapıl-malı diye beklediğiniz pek çok şey var. Bunu her söylediğinizde sırtınıza bir yük daha bindiğini düşünün. Bir günün sonunda bundan ne kadar yaptığınızı sayın ve bazılarını eleyerek kendinizi biraz yükten kurtarmaya çalışın.

• Yarar/zarar analizi yapın. İlişkinizde sizinle veya eşinizle ilgili mükemmel olmasını istediğiniz şeyin olduğunda ne kadar yarar, olmadığında ne kadar zarar getireceğini düşünün. Böylelikle size çok kaybettirmeyecek bir şeyden vazgeçerek kendinizi biraz rahatlatabilirsiniz.

• Standartlarınızı belli bir ölçüde azaltmaya ya da küçültmeye çalışabilirsiniz. Bu standartsız olacaksınız anlamına gelmeyecektir.

• Hatalı veya başarısız bulduğunuz konularla ilgili bir daha aynı hatayı yapmayacağınızı, bunu yaşamış olmanın sizi geliştirdiğini ve size yeni bir şey öğrettiğini düşünebilirsiniz.

Uzm.Psk.Özge Altan Aytun

Pygmalion'un Ardından...

2010-11-24T17:23:00.000+02:00

Bir zamanlar, yapayalnız bir heykeltıraş olan Pygmalion, hayalindeki kadının heykelini yarattı. Hem de tam hayal ettiği şekilde, vücutta ve boyda… Bittiğinde, yüzünde eşsiz gülümsemesi ve mükemmel vücuduyla, heykel gerçek bir kadın gibi görünüyordu. Heykelin yanından ayrılamayan Pygmalion’u gören arkadaşları ona, “Ne kadar güzel olduğu önemli değil, sonuçta bu sadece bir heykel, bir kadın değil” diyorlardı. Pygmalion ise, yarattığı heykele aşık oldu. Onun gerçeğe, gerçek bir kadına dönüşmesini diledi, umut etti, bunun için bildiği tüm tanrılara dua etti. Bu dileği o kadar içtendi ki, Afrodit sesini duydu ve yarattığı heykeli gerçek bir kadına dönüştürdü. O gün bu gündür, kendini gerçekleştiren kehanetlere, Pygmalion Etkisi denir oldu…

“Beklentilerin etkisi, gerçeklik üzerinde nedir?” sorusu pek çok araştırmaya konu olmuştur. Pek çok alanda yapılan araştırmalar, beklenilen sonuçlara ulaşma eğiliminin beklenti olumlu olduğunda da, beklenti olumsuz olduğunda da benzer şekilde, yüksek olduğunu göstermiştir. Yani olaylara, durumlara, kişilere ve ilişkilere dair beklentilerimiz, olacakları da şekillendirmektedir.

Pygmalion etkisinin gücü, ilk olarak psikolog Rosenthal tarafından okullarda yapılan bir araştırmada gösterilmiştir. Araştırmada öğretmenlere aslında rastgele seçilmiş olan bir grup çocuğun yüksek potansiyel gösterdiği söylenmiş ve bu grup ayrı bir sınıfa alınmıştır. Aradan 1 yıl geçtikten sonra ise, öğrenciler incelendiğinde, bu sınıfta yer alan öğrencilerin genel zeka testlerinde öncesinden farklı olarak ortalamanın üzerinde puan aldıkları, diğer sınıfta yer alan çocuklarda ise önemli bir değişim sağlanmadığı görülmüştür. İlk kez bu araştırma ile, yüksek performans beklentisinin, performansı gerçek anlamda yükseltebileceği gösterilmiştir. Hissettirilen olumlu beklenti, çocukların benlik algılarını güçlendirmiş ve performanslarının gerçek anlamda üst düzeye çıkmasını sağlamıştır. Rosenthal’ın çalışmasının ardından Pygmalion Etkisini ve kendini gerçekleştiren kehanet teorisinin sınırlarını araştıran onlarca çalışma yapılmıştır. Bir heykelin gerçeğe dönüşemeyeceğinden emin olsak da, beklentilerin gerçekliğe etki ettiğini, beklentiler sayesinde kendi performans düzeyimizi ve diğerlerinin performansını etkileyebileceğimizi biliyoruz.

İş yaşamında yapılan pek çok çalışmada, Rosenthal’ın yaptığına benzer şekilde, oluşturulan olumlu-olumsuz performans beklentilerinin performans değişimlerine neden olduğunu göstermiştir. Pygmalion Etkisi’ni bir çeşit döngü olarak düşünebiliriz. Beklenti döngüyü şekillendiriyor ve sonunda beklenen şey gerçekleşiyor ve kehanet kendini gerçekleştirmiş oluyor. Peki Pygmalion Etkisi ilişkilerde kendini nasıl gösterir?

Son 10 yılda boşanmalar % 80 oranında artmış durumda. Terapiye gelen çiftlerden de iyi biliyoruz ki evlilikler “ömür boyu birlikte olalım” diye değil, “boşanabiliriz” denilerek başlıyor. Geleceğe dair beklenti, bugünkü davranışları, bugünkü davranışlar da geleceği şekillendiriyor. Döngü artık olumsuz işliyor. Adımları ise şu şekilde…

İlişkinin biteceğine dair inanç/olumsuz beklenti…

Çatışma durumlarının gerçekleşmesi (kaçınılmaz) ve olumsuz inancın güçlenmesi…

Olumsuz beklentinin yarattığı uzaklaşma hissi ve davranışı…

Paylaşımda azalma, beklentiye uygun şekilde ayrılığın dillendirilmesi…

Olumsuz beklentinin güçlenmesi…

Beklentiye uygun davranışların (olumsuz) sürdürülmesi…

Ayrılık / Boşanma…

Hemen her alanda, iş yaşamında, sosyal yaşamda, aile yaşamında vb. kendinizi benzer bir döngüde bulabilirsiniz. Yeni yıla girerken, yaşamınızda aslında hiç de istemediğiniz gerçekliklerin oluşmasına neden olan beklentilerinizden ve bu döngülerde kurtulma kararı vererek değişime başlayabilirsiniz. Beklentileriniz olumsuz mu? Olumsuz döngüler yaşamınızda yoğun olarak mı var? Peki nedir bunları kırmanın yolu? Çok da zor değil…

Beklentilerinizin listesini oluşturun… İlişkinize dair beklentileriniz neler? En az 10 olumlu beklenti listeleyin. Listenizdeki her maddenin olumlu olduğundan emin olun. Peki ya iş yaşamınıza dair? İş yerindeki ilişkilerinize dair beklentileriniz neler? Peki ya arkadaşlarınıza, onlarla olan ilişkilerinize dair beklentileriniz? Ekonomik durumunuza dair beklentilerinizi listeleyin… Ailenize dair beklentileriniz? Her bir madde olumlu mu? Yeniden kontrol edin…

Beklentileriniz için hazırladığınız listeyi sık görebileceğiniz bir yerde tutun. Sık aralıklarla gözden geçirin. Bırakın bu yıl istemediğiniz, olmasından koktuğunuz gelecek değil, hayal ettiğiniz heykeller canlansın. İyi seneler…

Psikolog Filiz Kaya

Ayrılık… Neden bu kadar acıtır?

2010-11-11T01:00:00.000+02:00

Romantik ilişkilerde ayrılık, ilişki yolunda gitmiyor olsa bile sarsıcı ve acı veren bir deneyimdir. Peki ya terk edildiğinizde ne yaşatır?

Romantik ilişkiler yüksek bir heyecan düzeyiyle başlar ve geleceğe dair çok sayıda umudun, beklentinin oluşturulmasına neden olur. İlişki sonlandığında ise, her ne kadar kötü giden bir ilişki olursa olsun, yüksek düzeyde bir hayal kırıklığı ve hüznün yaşanmasına neden olur. Bozulan rutin, yaşanılan evden arkadaşlara kadar hissedilen geniş bir değişim alanı, kişinin adapte olabilme becerilerini zorlayıcı, dolayısıyla stres düzeyini fazlasıyla arttıran bir yaşantıdır.

Psikologlar olarak danışanlarımıza verdiğimiz temel bilgilendirme genellikle şudur: boşanma ya da ayrılık, sadece ilişkinin sonlanması, kaybı değil aynı zamanda sevilen birinin kaybı demektir. Daha önce yaşanan ve etki bırakan tüm kayıpları tetikler ve bu nedenle de yoğun bir duygulanımın oluşmasına neden olur. Bu bilgide bir sıkıntı yok ve tamamıyla gerçeği yansıtıyor. Ancak son zamanlarda yapılan bir araştırma, özellikle terk edilen, terk edildiğini hissettiren bireylere yaklaşımda, biz uzmanlara farklı bir gözlük daha sundu… Romantik bir ilişkide yaşanan terk edilmenin yarattığı acı, sadece psikolojik yaralanmalardan kaynaklanmıyor. Yaşanan bu acı, beyinde motivasyon, ödül ve bağımlılıkta yaşanan madde yoksunluğuna benzer bir aktivasyonun oluşmasına neden olmakta.

Hem kendi deneyimlerinize, hem de yakın arkadaş çevrenize bakarak şu soruların yanıtlarını bir düşünün: “İstemeden ayrılma, terk edilme söz konusu. Terk edilen tarafın davranışları hakkında neler söyleyebilirsiniz? İlişkinin sonlanmaması için çaba sarf eder mi? Neler hisseder? Neler yaşar? Neler olsun ister? Davranışları üzerinde ne kadar kontrol sahibidir?”

Sürekli sevgiliyi düşünme… Sürekli aramayı düşünme… Arama, mesaj atma, yapılmaması önerilen hemen her şeyi yapma hali… Reddedilme, istenme ilişkinin tek taraflı olarak bitirilmesi halinde, hem terk edilen kişide ağır yaralar açıyor, hem de sonrasında yapılan davranışlar nedeniyle, uzun süreler devam eden pişmanlıkların duyulmasına neden oluyor. Terk edilmenin yarattığı psikolojik yaralar, kişilikte oluşan değişimler, özgüvenin düşmesi, kaygı düzeyinin artması, hatta ayrılıkların yakın çevredeki ilişkileri de etkilemesi vb. ayrılık sonrası ortaya çıkan olumsuz koşulları araştıran yoğun bir psikoloji literatürü zaten var. Ancak yıllar sonra bir grup araştırmacı, terk edilen kişilerde oluşan bir dizi reaksiyonun fiziksel nedenlerini anlayabilmek için, beyin görüntülerine bakmaya karar verdi.

Araştırmada eski sevgililerine hala “aşık” olduklarını belirten bir grup kadına, eski erkek arkadaşlarının resmi gösterildi ve fMRI yoluyla beyin görüntüleri alındı. Araştırmaya katılan tüm kadınlar için, ayrılığın üstünden ortalama 63 gün gibi görece uzun bir zaman geçmiş durumda. Gün içinde zamanlarının % 85’ini eski sevgililerini düşünerek geçirdiğini belirten grupta yer alan kadınların tamamı, ilişkilerine devam etmek ve eski sevgilileri ile yeniden bir araya gelmek istediklerini söylüyor. Araştırmacıların hedefi, eski sevgilinin resmini görmenin beyinde ne gibi değişimlere neden olduğunu saptamak. Araştırma sonuçları ise şu şekilde:

- Araştırma sonuçlarından biri romantik ilişkilerde reddedilmelerin ardından kişinin duygu ve davranışlarını kontrol etmede güçlük yaşadığını ortaya koyması. Terk edilme sonrası gösterilen duygusal-davranışsal tepkilere bakıldığında – ki bunlar depresyondan intihara hatta cinayete kadar değişim gösterebiliyor- kişinin kendini kontrol etmede güçlük yaşadığının görülmesi çok da şaşırtıcı değil. Ancak yine de alınması gereken bir ders var… Yakın bir arkadaşınız ayrılık acısı çekiyorsa, “Yapma ama artık, kontrollü davran biraz” demeniz işe yaramayacaktır.

- Beyin görüntülerine bakıldığında özellikle motivasyondan sorumlu alanlarda önemli düzeyde aktivasyon görülüyor. Yani romantik aşk, daha önce de önerildiği gibi, belirli bir duygu durumu olmaktan çok, hedefe odaklı bir motivasyonel durum olma özelliği taşıyor.

- Araştırmanın en şaşırtıcı sonucu ise, beynin bağımlılık ve yoksunluk durumlarında aktive olan alanında görülen yoğunluk. Yani romantik ilişkilerde reddedilme, bağımlılıkta görülen bir tür yoksunluk sendromunun yaşanmasına neden olmakta. Bu sonuç da ne kadar zorlu bir süreç içinde olunduğunun ve kontrolün ne kadar güç olduğunun temel göstergelerinden biri olma özelliği taşıyor.

- Aktive olan bir diğer önemli alan ise beynin fiziksel ağrı ve stresten sorumlu olan alanları. Yani ayrılıkla başa çıkmaya çalışan kişiler, aslında güçlü bir hayatta kalma mekanizması ile savaşır hale geliyorlar.

“Zaman tüm yaraları iyileştirir,” kadim bilgisinin fiziksel kanıtı da artık elimizde..

Aşk acısı çeken kişiler için umut da var…

Reddedilmenin ardından geçen gün sayısı ne kadar fazla ise, resimlere bakıldığında duygulardan sorumlu beyin bölgesinde görülen hareketlenmede azalma ve rasyonel düşünmeden sorumlu beyin bölgesinde görülen aktivasyonda da fazlalaşma görülüyor. ilgili beyin alanlarında o kadar az aktivite görülüyor. Yani aradan geçen zaman fazlalaştıkça reddedilen bireyler durumu anlamlandırmaya ve tepkilerini daha kontrollü olarak sunmaya, duygusal ve psikolojik olarak güçlenmeye başlıyorlar.

Eğer yaşanan sıkıntı kaldırılamayacak durumda ise, aradan zaman geçmesine rağmen herhangi bir iyiye gidiş hissedilemiyorsa destek alınmasında yarar var demektir.

Her türlü zorlu yaşam olayında olduğu gibi, bu zorlu yaşantıdan da güçlenerek çıkmanız mümkün.

Ayrılığın ardından…

- Birbirinden farklı duyguları, yoğun olarak ve kısa aralıklarla yaşayacaksınız. Bir sabah yataktan kalkmak istemeyecek kadar mutsuz, diğer sabah ise yeniden aşık olmalıyım kararlılığı ve enerjisiyle uyanabilirsiniz.

- Kendinize kredi vermelisiniz. Bir süre üretkenliğiniz, iş yaşamındaki başarınız, kişilerarası iletişim becerileriniz düşebilir ve bunda bir sorun yok. Kimse superman değil ve olmamalı da.

- Yalnız kalmadığınızdan emin olmalısınız. Bu süreçte sık değişiyor olsa da, duygularınızı, düşüncelerinizi paylaşmanız çok önemli. Size iyi gelen yakınlarınızı, arkadaşlarınızı, akrabalarınızı yakınınızda tutun. Yardıma ihtiyacınız olduğunda, destek almaya mutlak olarak hazır olun.

- Duygularınızla savaşmayın. Kaybı yaşamak için kendinize alan açın. Hayatınız bir anda değişti, umutlarınız dahi değişmek zorunda. Veda ettiğiniz ayrıntıların hakkını verdiğinizden emin olmalısınız. Üzülmemeliyim, düşünmemeliyim cümlelerini kurduğunuz anda kendinizi uyarın. Tesadüfi bir durum söz konusu değil; üzülmeye, bu konu ayrıldığınız kişi hakkında düşünmeye ihtiyacınız olduğu için bunlar aklınıza geliyor.

Hazırlayan: Psikolog Filiz Kaya

Yukarıda yer alan yazı Marie Claire Dergisi Ekim 2010 sayısında yer almıştır.

35 yılda 3 bin çifti araştırdılar bir bakışta evliliğinize ömür biçebilirler

2010-10-14T12:01:00.000+03:00

Banu Tuna / Hürriyet / Ekim 2010

Psikolog doktor John Gottman ile meslektaşı ve eşi Julie, evlilik ve ilişkiler konusunda uzman. John Gottman, Psychotherapy Networker dergisi tarafından ‘Son 25 Yılın En İlham Verici İlk 10 Terapisti’ arasında gösterildi. Yıllardır bu alanda araştırmalar yapıyorlar. ABD’de kendi isimlerini taşıyan bir enstitüleri var. Bugüne kadar 40’ı aşkın kitap yazdılar, yaklaşık 10 bin kişiye mutlu bir evlilik ve ilişki yürütmek hakkında eğitim verdiler.

Türkçe’ye de çevrilen ‘Evliliği Sürdürmenin 7 İlkesi’ kitapları tüm dünyada yarım milyon sattı. 35 yılda 3 binin üstünde çiftle araştırmalar yapan Gottman’lar, mutlu evliliğin sırlarını ortaya çıkardı ve boşanmanın çeşitli tekniklerle önlenebilir olduğunu kanıtladı. Aynı araştırmalardan yola çıkarak özel bir teknik geliştirdiler. Atölye çalışmalarıyla bu tekniği çiftlere öğretiyorlar. 6-12 Ekim’de Psikoloji İstanbul’un davetlisi olarak İstanbul’da da seminerler verecekler. Yeni evli bir çifti, iki saat izledikten sonra evliliklerinin ne kadar süreceğini yüzde 90 isabetle bildiklerini iddia eden Gottman’lara bir-iki soru sormak boynumun borcuydu...

Yeni evli bir çifte bakar bakmaz, 4-6 yıl sonra evli olup olmayacaklarını anlayabileceğinizi söylüyorsunuz. Evliliğin yürümeyeceğinin işaretleri neler?

- İlişkileri yaralayan, ‘Mahşerin dört atlısı’ dediğimiz davranış biçimleri var. Bunlar; eleştiri, aşağılama, savunmada kalma ve görmezden gelme (içine kapanıp iletişimi kesme). Ayrıca eşlerden biri tüm tartışmaları ‘dövüş ya da kaç’ prensibiyle ele alıyorsa, bir anlaşmazlık sırasında olumlu ve olumsuz etkileşim oranı bire birse, bunlar da kötüye işaret. Başarılı çiftlerde bu oran beşe dörttür. Yani 5 olumlu, 1 olumsuz.

İlişkilerinde güçlü sorunlar olsa bile, bir çifte evliliği yürütmeyi öğretebilir misiniz?

- Evet, kesinlikle. İlişkileri gerilmiş çiftlere, gözle görülür bir fark yaratma yeteneği kazandırıyoruz. Elbette her çifte yardım edilemez veya edilmemelidir. Örneğin ciddi boyutta aile içi şiddet varsa, kadının evliliği bitirmesi daha hayırlı.

Evlilikte ilk problemler ne zaman görülmeye başlar?

- Araştırmalarımıza göre genellikle evliliğin ikinci yılında. Balayı etkisi geçiyor ve eşler birbirini gerçekten ve daha derinden tanımaya başlıyor. Bebek de genellikle ikinci yılda yapılıyor.

Bizde üçüncü ve yedinci yıl tehlikelidir, denir. Bunda doğruluk payı var mı?

- Üçüncü yıl gerçekten önemli. Bu dönemde genellikle çocuk yapılmış olur. Çocuklar muhteşemdir ama küçükken çok fazla ilgi isterler. Özellikle de anneden. Bu da annenin zamanını ve enerjisini babayla çocuk arasında bölmesini gerektirir. Koca buna gücenebilir. Ancak araştırmalarımıza göre yedinci yılın özel bir güçlüğü yok. Geldiğimizde Türkiye’deki evlilikleri ve yedinci yılı araştırmamız gerekecek.

Bir evliliği yürüten beş şeyi saymanızı istesem...

- Karısının sözüne kıymet veren, ondan etkilenmeyi sorun etmeyen bir koca, tek eşlilik, saygı, anlaşmazlıklarda ‘mahşerin dört atlısı’ndan uzak durmak ve eşlerin birbirinin ihtiyaçlarına olumlu yaklaşması.

Peki evliliği bitiren beş şey nedir?

- Aile içi şiddet, aldatma, karısının fikirlerine önem vermeyen bir koca, sorunları çözerken aşağılama, eleştiri, savunmaya başvurma, anlaşmazlık durumlarında eşlerden birinin veya ikisinin birden tansiyonu yükseltmesi.

EVLİLİĞİN MODASI GEÇMEZ

Evliliği sağlıklı yürütmenin yollarını konuşuyoruz ama evlilik müessesesinin kendisi hayatta kalmayı başaracak mı? Birlikte yaşayanların, tek başına çocuk yapan kadınların ve boşanmaların sayısı her geçen gün artıyor...

- Evet, bizce evlilik hep olacak. Üstelik çiftler daha iyi ilişkiler kurmayı öğrendikçe daha uzun süreli ve mutlu evlilikler olacak. Araştırmalarımıza göre, anneyle baba arasındaki ilişki, çocuğun sağlıklı büyümesi için çok önemli. Çocuklarımızın iyiliğini düşündüğümüz sürece evlilik müessesesi de sürecek.

Atölye çalışmalarınızın adı ‘sevgi sanatı ve bilimi’. Sanat, yaratıcılık ve yetenek; bilim kesinlik ve nesnellik demek. Bir ilişkiyi yürütmek için bu özellikler mi gerekiyor?

- Bize göre sanat, yaratıcılık ve dürüstlük demek. Doğruyu, daha yaratıcı bir biçimde söylemek... Bilimsel araştırmalarımız sayesinde elde ettiğimiz sonuçları ifade ediyor. Üç binden fazla çifti, sorunlarını tartışırken, çözmeye çalışırken izledik, kaydettik. Sonra o kayıtları, başarılı ve başarısız çiftlerin sırrını çözmek üzere saniye saniye analiz ettik. Psikolojik değer ölçümleri yaptık. Tüm bu veriye dayanarak, yeni evli bir çiftin beş yıl sonra birlikte olup olmayacağını, onları sadece bir-iki saat izleyerek ve yüzde 90 isabetle söyleyebiliyoruz. Ayrıca atölye çalışmaları sırasında öğrettiğimiz yöntemlerin çiftlere ilişkilerini değiştirme fırsatı verdiğini de gördük. İki günlük eğitimden alınan ilham, bir yılın sonunda bile etkisini sürdürebiliyor.

Kimler atölye çalışmalarınıza katılmalı?

- Açık fikirli ve ilişki kurmanın yeni yollarını öğrenmek isteyen her çift katılabilir. Daha evlenmeden gelen çiftler oluyor, böylece daha iyi başlangıçlar yapılıyor. Onlarca yıldır mutsuz bir evlilik sürdüren ama hala ümidini kesmemiş çiftler de geliyor. Çoktan boşanmış ama birbirlerine ikinci bir şans vermek isteyen çiftlerin bile geldiği oluyor.

Neye benziyor bu atölye çalışmaları?

- Ders verirken eşimle canlandırmalar yapıyoruz, komik hikayeler anlatıyoruz. Çiftlerin uygulamasını istediğimiz alıştırmalar oluyor.

EVLİLİĞİ SÜRDÜRMENİN YEDİ İLKESİ

1. Aşk haritanızı geliştirin. Gottman, beyninizde eşinizle ilgili bilgileri depoladığınız yeri aşk haritası olarak tanımlıyor. Ne kadar çok bilgi olursa, o kadar iyi. Eşinizin hayallerini, ilgi alanlarını ve umutlarını bilmelisiniz.
2. Şefkatinizi ve hayranlığınızı ayakta tutun.
3. Birbirinize sırtınızı değil, yüzünüzü dönün.
4. Size bir şeyler öğretmesine izin verin. Bir ilişkide kimliğinizi korumak önemlidir ama eşinizden öğrenmek, esnek olmak da önemlidir. Eğer bu etkileşim karşılıklı olursa, eşler birbirine daha derinden saygı duyar.
5. Çözülebilir sorunları çözün. Halledilebilecek meseleler üzerinde uzlaşmak önemli. Bunun için şu beş basamağı dikkate alın: Yumuşak bir başlangıç yapın, tamir ve telafi girişimlerinde bulunmayı ve bu girişimleri kabul etmeyi öğrenin, kendinizi ve onu teskin edin, özveride bulunun ve birbirinizin hatalarına tolerans gösterin.
6. Tıkanıklığı açın. Temel sorunların çözülememesinin nedeni, her iki tarafın birbirinden çok farklı fikirlerinde inat etmesidir. Bu iletişimin önünü keser. Uzlaşamasanız bile, eşinizle empati kurmaya çalışın.
7. Paylaşılan anlamlar yaratın. Ritüeller, gelenekler, rol veya semboller üzerinden ikinizin de paylaştığı bir değerler sistemi yaratın. Bu sizi birbirinize yakınlaştırır.

Banu Tuna

Bu Röportaj, 02.10.2010 tarihinde Hürriyet Cumartesi ekinde yayımlanmıştır.

Bebek Doğduktan Sonra

2010-10-14T11:56:00.000+03:00

Mother&Baby Dergi / Ekim 2010

Çiftlerin % 67’si bebek doğduktan sonraki 3 yılda kendilerini “Mutsuz” olarak tanımlıyor. İlişkilerinden “Memnun” olduğunu belirten %33’lük grup ise, aynı dönemi ilişkileri açısından “Yüksek Düzeyde Stres Yaşanan” bir dönem olarak tanımlıyor.

İlişki Araştırmaları Enstitüsü kurucusu ve başkanı, aynı zamanda “Baby Makes Three” isimli kitabın yazarı Profesör Doktor John Gottman, bebeğin doğumunun ardından geçen ilk ayların çiftlerin ilişkileri açısından zorlayıcı bir dönem olduğunu belirtiyor. 35 yılı aşkın süredir çiftler arasındaki ilişkiyi güçlü tutabilmek için çeşitli araştırmalar yürüten Gottman’ın, çiftin hayatına bebeğin eklenmesinin ardından oluşan değişimlerle ilgili araştırmasını sizlere sunacak ve konuyla ilgili uzmanımız Psikolog Filiz Kaya’dan görüşlerini alacağız. Bebek doğduktan sonra eşler arasında neler yaşanır? Neler değişir? Olumlu değişimi sağlamanın püf noktaları nelerdir?

Dünyada konuyla ilgili yapılmış en kapsamlı araştırmaları sunan Gottman, bebek sahibi olan çiftlerin % 67’sinin bebeğin doğumunun ardından geçen 3 yıl süresince, eşleri ile olan ilişkilerini “Mutsuz” olarak tanımladıklarını belirtiyor. Bebekten önce ilişkilerini “Mutlu” olarak tanımlayan binlerce çiftle yapılan bu araştırmada, çiftlerin sadece % 33’ü bebek doğduktan sonraki dönemde ilişkilerinden “Memnun” olduklarını söylüyorlar. Ancak bu % 33’lük grup da bebek doğduktan sonra geçen ilk 3 yılı aralarındaki ilişki açısından “Yüksek Düzeyde Stres Yaşanan Bir Dönem” olarak tanımlıyor. Araştırmanın uzun dönemli sonuçlarına bakıldığında, % 67’lik grup içinde yaşanan boşanmaların diğer gruba göre 4 kat daha fazla olduğu görülüyor.

Çiftler açısından zorlayıcı ama bir o kadar da güzel olduğu bilinen bu dönem nasıl yaşanıyor? Psikolog Filiz Kaya’ya göre, ebeveynliğe geçiş büyük bir değişim dönemi. Bu değişimle, yani ebeveynliğe geçişle başa çıkabilen bireyler ilişkide oluşan değişimleri de olumluya çevirerek ilişkilerini güçlendirebiliyor. Ancak yaşanan değişimle başa çıkamayan kişiler için ise, eşler arası çatışmalar kaçınılmaz hale geliyor ve evlilikler çatırdamaya başlıyor. Değişimin ne gibi noktalarda zorlayıcı olduğunu uzmanımız kısaca şöyle tanımlıyor: “Ağlayan bir bebeğin yanında romantizm zordur. Çiftler daha önce yaptıkları ve yakınlık hissetmelerini sağlayan pek çok şeyi özellikle ilk aylarda yapamaz hale gelirler. Her ikisinin de çok sevdiği ve belki de uzun süredir bekledikleri o güzel varlık yanlarında olmasına rağmen, beraberinde bir dizi zorluğu ve sorumluluğu da getirir. Bebekler sürekli bakıma ihtiyaç duyar ve bu çoğu zaman her iki ebeveyn için de tam zamanlı bir mesai demektir; dolayısıyla eşler birbirlerine zaman ayıramamaya başlarlar. Fiziksel yorgunluk, çoğu çift için duygusal ve bedensel uzaklaşmaya neden olabilir.”

Sonuçların çarpıcılığı, olumsuz olan % 67’lik orandan çok, azınlıkta görünen % 33’lük grubun aynı stres düzeyinde değişimi hissetmelerine rağmen, değişim sürecinde ilişkileri açısından bir sıkıntı yaşamış olmaları. Peki nedir aradaki ayrım? Hangi çiftler bebek sahibi olduktan sonra birbirlerinden uzaklaşıyor, hangi çiftler mutlu bir şekilde ilişkilerine devam ediyor?

Sorumlulukların Artışı

Uzmanlar özellikle bebek eve geldikten sonraki ilk birkaç ayda yaşanan bedensel yorgunluğun pek çok kadında derinleşerek depresyona neden olabildiğini belirtiyorlar. Çoğu çift, bebek eve geldikten sonra daha da belirginleşen yeni sorumluluklarının, beklediklerinden daha fazla olduğunu belirtiyor. Beklentiden yüksek olarak ortaya çıkan zorunluluklar da hissedilen yorgunluğu arttırırken, tükenmeye giden sürenin de kısalmasına neden olabiliyor. Bu durumda her iki ebeveyn de kısa bir süre sonra kendilerini yetersiz, ihmal edilen ve yalnız bireyler olarak algılamaya başlıyor. Hatta bazı çiftler arasında oluşan mesafe ve her geçen gün artan şiddette hissedilen yalnızlık, bireyleri aldatmaya sürükleyebiliyor.

Atıfların Önemi

Psikolog Filiz Kaya, pek çok çiftin bebek doğduktan sonra yaşanan zorlukları birbirlerine atfetmelerinin ilişkiye yaşattığı olumsuzluğu vurguluyor. “Bebek sahibi olmadan önce danışmanlık alan çiftlerde gördüğümüz belirgin bir farklılık var. Doğum öncesinden itibaren, bebekleri dünyaya geldikten sonra yaşanabilecek olumsuzluklarla ilgili daha önceden bilgi sahibi olan çiftler, aralarında bir problem ortaya çıksa da, bu problemin nedenlerini ilişkilerinde aramıyorlar. Örneğin sorumlulukların paylaşımı ile ilgili bir sıkıntı yaşadıklarında “zaten sen hep böylesin, her şeyi kendi başıma yapmak zorunda kalıyorum” demek yerine, “sanırım bu kadar sorumluluk beni zorluyor; ne yapabiliriz?” sorusunu sormayı tercih ediyorlar. Yaşanan zorluğu birbirlerine ya da ilişkilerinin iyi gitmeyişine değil, değişime ve ihtiyaçların farklılaşmasına atfediyor ve çözümleri de bu farkındalık sayesinde birlikte üretmeye çaba gösteriyorlar.

Neler yapılmalı?

Ebeveynlerin bebeklerine verebilecekleri en büyük hediyenin aralarındaki sevgi dolu ilişkiyi ve yakınlığı korumak olduğunun altını çizen Gottman İlişki Araştırma Enstitüsü, “Bringing Baby Home” adlı bir eğitimle binlerce çifte bebek doğduktan sonra da yakınlığı korumak ve ilişkiyi güçlü kılmak için çeşitli öneriler sunuyor.

Ekim ayında Türkiye’ye gelerek “Mutlu İlişkilerin Formülü’nü” paylaşacak olan Gottman’ların önerileri şu şekilde:

1. Her çiftin aynı sorunları yaşadığını bilin: Çünkü her çift bebekleri dünyaya geldikten sonra daha fazla stres yaşıyor, daha duygusal, daha savunmacı ve daha fazla tartışma eğilimi yaşayabiliyor.

2. Bebeğinizle birlikte vakit geçirmenin keyfine varın: Bebek sahibi olmanın keyfine birlikte vardığınız ve hayata getirdiğiniz bu güzel varlıkla birlikte vakit geçirdiğiniz sürece aranızdaki ilişkinin kötüye gitmek yerine daha da güçlenmesi için ne kadar çok neden olacağını göreceksiniz.

3. Tartışmalarınızın sakin geçmesini sağlayın: Bir çift olarak tartışmamanız mümkün ve sağlıklı olmayacaktır. Tek yapmanız gereken tartışmaları centilmen bir noktada tutmak. Daha yumuşak cümlelerle, daha çok ne düşündüğünüzden, ne hissettiğinizden ve neye ihtiyaç duyduğunuzdan bahsederek tartışın.

4. Aranızdaki paylaşımın ve arkadaşlığın eksilmemesini sağlayın: Birbirinize olan biten hakkında konuşmak için zaman ayırın. Hayatınızda pek çok şey değişti ve 5 yıl sonra kendinizi nerede görüyorsunuz, hayatınızla, çevrenizdeki insanlarla ilgili neler düşünüyorsunuz vb. konularda yeniden konuşmak ve birbirinizin şimdi ne düşündüğünü öğrenmeye ihtiyacınız var.

5. Cinsel yaşamınıza özen gösterin ve cinsellikten aldığınız keyfi arttırın: Bebeğinizin doğumunun ardından aranızdaki yakınlığı bozmamak adına en çok özen göstermeniz gereken paylaşımınız cinselliğiniz olacaktır. Cinsel yaşamdan aldığınız hazzın devamlılığını sağlamak için eşinizle konuşun, neler istediğinizi nelere ihtiyaç duyduğunuzu belirtiyor olun.

6. Baba-bebek arasındaki ilişkinin yakın ve sıcak bir ilişki olmasını sağlayın: Babalar ve bebeklerinin arasında yaşanacak olan sıcak ilişki, bir çift olarak da mutlu olmanızı sağlayacaktır. Pek çok çift için bebek dünyaya geldikten sonra yaşanan yalnızlığın nedeni anne-bebek arasındaki yakın bağa yaklaşamayan babalardır. Dolayısıyla anneler de babalar da farkına bile varmadan kendilerini yalnız hissetmeye başlayabilirler.

7. İlişkiyi zenginleştirecek yenilikler geliştirin: Bir çift olarak yaşamınızda oluşan bu güzel değişikliğe uygun yeni rutinler geliştirmeye çalışın. Birbirinize nelerden keyif aldığınızı, birlikte neler yaptığınızda mutlu olduğunuzu yeniden sorun ve birbirinize zaman ayırın.

Çiftlerin % 67’si ne yaşıyor?

Çiftlerin üçte ikisinde, bebek sahibi olduktan sonra ilişkilerinde hissettikleri doyum belirgin bir biçimde düşüyor. Çatışmaların oranında ve çiftlerin birbirine uyguladıkları duygusal şiddette bir artış yaşanıyor. Çiftler daha sık tartışmaya ve daha az yakınlık hissetmeye başlıyor. Birbirlerine duydukları tutku azalıyor; cinsellik ve romantizm de ciddi bir şekilde sekteye uğruyor. Değişen tüm bu koşullar, pek çok çiftin diğer etkenlerin de birleşimi ile boşanmasına neden olabiliyor.

Peki ya bebekleri?

Pek çok araştırma, çatışmalı ilişkiler yaşayan çiftlerin bebeklerinin, gelişimsel sıkıntılar yaşadığını göstermektedir. Ebeveynlerin stresli, yalnız, depresif hissetmeleri, bebeklerine daha az tepki vermelerine neden olmaktadır. Mutsuz ebeveynler tarafından yetiştirilen bebeklerin geç konuşan, tuvalet eğitimini geç alan, motor gelişimini yaşıtlarına göre daha sonraki dönemlerde tamamlayabilen bebekler oldukları ve yaşamın ilerleyen yıllarında özellikle sosyal ortamlarda düşük özgüven sahibi olduklarını göstermektedir.

Bebeğinize verebileceğiniz en büyük hediye, ikiniz arasında yakın ve mutlu bir ilişki sağlamak olacaktır.

Prof. Dr. John M. Gottman

Güçlü İlişki Evi...

2010-10-14T11:47:00.000+03:00

Marie Claire Dergi / Ekim 2010

Gottman Ropörtajı... Devamı..

Gottman Güçlü İlişki Evi

Daha Erken Yardım Arayışı. Problemli ilişkileri olan çiftler profesyonel yardım almak için en az 6 yıl beklemektedirler. (Problemli evliliklerin yarısı ilk 7 yılda sonlanmaktadır). Bu da bize çiftlerin uzun zaman mutsuz yaşadıklarını ve yardım almakta çoğunlukla geç kaldıklarını göstermektedir.

Bütün Taşları Dökmek. Araştırmalar, eşler birbiri ile tartışırken aklına gelen her şeyi söylemekten kaçınanların istikrarlı olarak en mutlu olanlar olduğunu göstermektedir.

Yumuşak Tartışmalar. Çiftler arasındaki tartışmaların başlamasının ilk sebebi çoğunlukla, çiftlerin çatışma yaşadıkları konuda konuşurken eleştirilerini yüksek sesle yapmalarıdır. Eleştirileri daha yumuşak bir ses tonu ile ve karşı tarafı suçlamadan yapmak tartışmaların kavgaya dönüşmesine engel olmaktadır.

Esnek Planlar. Araştırmalarda, kadınların planlarını eşlerinin programlarına göre değiştirmekte daha esnek ve rahat olduğu, erkeklerinse bunu yapmakta zorlandıkları bulunmuştur. İlişkide tarafların ne kadar esnek olabildiği evliliğin başarısını büyük ölçüde etkilemektedir.

Prensip Sahibi Olmak. Araştırmalara göre mutlu çiftler ilişkide bazı prensiplere sahiptirler. İlişkisinde çok mutlu olan çiftlerin yeni evli ya da birbirlerine yeni aşık olmuş olsalar bile birbirlerinden gelecek incitici ya da rencide edici en ufak bir davranışı kabullenmedikleri görülmüştür. İlişkinin başından itibaren kötü davranışlara karşı düşük toleransı olmak, uzun vadede mutlu bir ilişkinin göstergesidir.

1’e 5 Kuralı. Mutlu bir ilişkide çiftler birbiri ile tartışırken negatif bir cümle sarf ettikten sonra birbirleri ile ilgili en az 5 tane olumlu cümle kurmaktadırlar. Partnerinize 1 negatif şey söylediğinizde bunu düzeltmek için arkasından 5 tane olumlu cümle söylenmesi gerekiyor. Araştırmalara göre mutsuz giden ilişkilerde bu oran 1 e 8 e çıkmaktadır.

Bakım Onarım Çalışmaları. Başarılı çiftler büyük tartışmalardan nasıl çıkacaklarını iyi bilmektedirler. Mutlu çiftler tartışma kontrolden çıkmadan olumsuz durumu nasıl onaracaklarını iyi bilirler. Mutlu çiftlerin tartışma sırasında yaptığı başarılı müdahalelerden bazıları; tartışma konusunu alakasız bir konu ile değiştirmek, espri yapmak, bu durumun karşı tarafı ne kadar zorladığını anladığını söylemek, tartışmayı “bu bizim problemimiz” vb diyerek ortak bir noktaya çekmek, teslim olmak yani iddiasından vazgeçmek (zaman zaman bütün karşılaşmalarda olduğu gibi taraflardan birinin kazanması gerekebilir), eğer çok ateşli bir tartışma ise 20 dk gibi bir süre ara vermek ve sakinleşince tekrar bu konuda konuşmaya karar vermek.

Yatağa Öfkeli Girmek. İnsanlar yatağa öfkeli olarak gitmenin yanlış bir inanç olduğunu düşünmeye alışmıştır. Çiftler üzerindeki araştırmalar, özellikle geceleri duygusal çatışmalarda fizyolojik olarak insanların kalp atışlarının yüksek olduğunu ve iletişim kurabilmeleri için konsantre olamadıklarını göstermektedir. Araştırmalar sakinleşene kadar tartışmaya devam etmek yerine ara verilmesinin yararlı olduğunu göstermektedir. Dolayısıyla, tartışmaya sabah daha sakin bir kafa ile devam etseler daha faydalı olacaktır.

Mutlu İlişki İstatistiği. İlişki uzmanı John Gottman’ın araştırmalarına göre evliliklerin bitmesinin sebeplerinden % 80 lik bir oranı olumlu duyguların ve yakınlığın eksikliği, % 40 nı ise şiddetli tartışmalar özellikle de bu tartışmalarda eleştirel, savunmacı olmak ve küçümsemek oluşturmaktadır.